<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?>
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>Kolla og Jón Þór</title>
    <link>http://www.jte.is/</link>
    <description>fjölskylda, mótorhjól, ferðalög og betra líf</description>
    <language>is</language>
    <pubDate>Mon, 13 Apr 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
    <lastBuildDate>Mon, 13 Apr 2026 08:04:17 GMT</lastBuildDate>
    <generator>www.123.is</generator>
    <item>
      <title>Góður vinur ... ?</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/647867/</link>
      <description>Hverjir eru eiginleikar góðs vinar? Sönn vinátta getur byrjað mjög snögglega en það tekur tíma að byggja hana upp.  1. Góður vinur er heiðarleg. Þetta þýðir að þeir reyna að gefa rétta mynd af því hverjir þeir eru við mismunandi aðstæður. Þegar eitthvað virðist ekki rétt, láta þeir þig vita. 2. Góður vinur er skemmtilegur, einstakur og áhugaverður. Þetta er nokkuð gefið, og líklega stærsta ástæða þess að þið urðuð vinir. Sumir eru skemmtilegir einfaldlega vegna þess að þeir sjá lífið eins og enginn annar sér það. 3. Góður vinur veitir þér athygli og er gæddur aðlögunarhæfni. Góður vinur er að minnsta kosti nokkuð góður hlustandi og tekur eftir því hvað hefur áhrif á þig, frá degi til dags. Þeir geta ekki lesið huga þinn, en þeir eru yfirleitt líklegir til að geta  sagt til um þegar þú ert hamingjusamur, dapur, spenntur, hneykslaður eða í uppnámi. Ef þeir eru meðvitaðir um að þeir eru að gera eitthvað sem ónáða þig, reyna þeir að breyta eða að minnsta kosti að tala við þig um það. 4. Góður vinur veitir þér og markmiðum þínum stuðning. Mjög góður vinur vilja vita hvaða markmið þú hefur og hjálpa þér að verða sá sem þú vilt vera. Þeir munu ekki reyna að breyta því hver þú ert, draga þig inn í aðstæður sem eru þér óþægilegar eða að þú eigir á hættu að missa eitthvað sem skiptir þig máli. 5. Góður vinur er vinur sem þú getur treyst. Sannur vinur sækist ekki eftir því sem er þitt. Hann mun ekki bera út slúður um þig eða reyna að skemma mannorð þitt. Hann munu láta þig vita af áhyggjum sínum og gera sitt besta til að styðja þig þegar þú ert í vandræðum. 6. Vinur sýnir það augljóslega að hann kæra sig um þig. Mismunandi fólk kann að hafa mismunandi leiðir til að láta þig vita að þeir hugsa um þig. Augljós vísbending um að einhverjum þykir vænt um þig er að þeir tala nokkuð reglulega við þig, vita nokk hvað er að gerast í lífi þínu og sýna því áhuga. 7. Vinur stendur með þér hverjar sem kringumstæðurnar eru. Hollusta er nokkur sem næstum allir setja á listann þegar spurt er hverju þeir leita eftir í vináttu. Trygg vinur mun standa með þér þegar þér mistekst, þú klúðrar hlutunum eða þegar þú gengur í gegnum erfiða tíma. Þeir gera sitt besta til að vera í sambandi við þig. 8. Góður vinur tekur þér eins og þú ert, jafnvel þegar þú ert "óþolandi". Í vináttu, fer það saman að vera samþykktur og að vera trúr. Sannur vinur er til staðar þegar þú ert að vaxa og breytast og veit hvernig á að takast á við kosti þína og galla. Hann er nálægir þér þegar þú gerir mistök - jafnvel stór - og lærir hvernig á að fyrirgefa þér þegar þú meiðir hann. Með öðrum orðum, "komdu fram við vini þína eins og þú vilt að þeir komi fram við þig", jafnvel þegar þú ert ekki upp á þitt besta.                                                   </description>
      <pubDate>Sun, 27 Jan 2013 11:19:05 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hvað finnst Guði um mig?</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/633731/</link>
      <description>"Þú ert dýrmætur í augum mínum, mikils metinn og ég elska þig" Jes. 43:4  Oft er það þannig að tilfinningarnar eru eins og rennibraut, maður er alltaf að tala sjálfan sig niður og stundum er brautin brött og stundum aflíðandi. Þetta var nokkuð sem ég var að velta fyrir mér um daginn þegar ég horfði á rennibrautina sem er búið að setja upp í nýju sundlauginni í Kristiansand.  Ef ég er að berjast við tilfinnigar eins og að vera óverðugur, þá mun það að biðja lengur, vera duglegri í vinnunni eða að heita því að vera betri maður ekki endilega breyta því hvernig mér líður. Það er eins og að gera upp gamalt hús sem stendur á skemmdum grunni, ég get málað öll herbergin og gert allt svakalega fínt, en gólfin og loftið munu bara halda áfram að síga og að lokum hrynur allt. Ég þarf jú að huga að grunninum. Það geri ég með því að sjá sjálfan mig eins og Guð gerir, þá og aðeins þá mun ég fá reynt stöðugleikann og öryggið sem ég leita að. En hef ég nokkra hugmynd um það hvað Guði finnst um mig? Hvað segir hann um það í Orið sínu? Jú, honum finnst ég, Indæll, "þú ert dýrmætur í augum mínum, mikils metinn og ég elska þig. Óttast þú ekki, því að ég er með þér." Jes. 43:4-5 Hvílíkt loforð! Í 5. Mós. 33:12 segir, "Sá sem Drottinn elskar skal vera óhultur hjá honum." Hvílíkur staður að vera á! Svo finnst honum ég vera Dýrmætur. Guð ákvarðaði hvers virði ég er á krossinum. "Guðs son sem elskaði mig og lagði sjálfan sig í sölurnar fyrir mig" Gal. 2:20 Hallmark kortafyrirtækið hefur slagorð sem segir, "sendu það besta þegar þér þykir nógu vænt um einhvern." Það er nákvæmlega það sem Guð gerði fyrir mig á krossinum. Það er ekki allt búið, honum finnst ég, Hæfur. Það er auðvelt að finnast maður ekki hæfur til eins eða neins, sérstaklega ef uppeldið hefur verið þannig í æsku. Þar af leiðandi reynum við að bæta það upp með því að reyna of mikið. En Guð veit að þú er hæfur, því hann hefur "gefið þér sérstaka hæfileika" 1. Pét. 4:10 Það sem meira er, hann hefur "búið oss stað með Kristi." Ef. 2:6 Þannig að ég ætla að halda mig við þann stað og reyna að láta engan telja mér trú um það að líf mitt skipti ekki máli. Það gerir það, af því að Guð segir það!                                         </description>
      <pubDate>Sun, 07 Oct 2012 08:53:29 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Öruggur í kærleika Guðs ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/630915/</link>
      <description>"Ég mun festa þig mér í trúfesti, og þú skalt þekkja Drottin." Hós. 2:20  Það kann að vera að þú njótir ástar margra enn innst inni er þörfum þínum ekki mætt og þú er óöruggur þar til þú skilur hvernig tilfinningar Guðs eru í þinn garð. Biblían segir að Guð vilji að þú sért hamingjusamur, "Með ævarandi elsku hefi ég elskað þig. Fyrir því hefi ég látið náð mína haldast við þig. Enn vil ég endurreisa þig .... ganga út í dansi fagnandi manna." Jer. 31:3-4. Biblían segir líka að Guð muni aldrei yfirgefa þig, "Ég mun ekki sleppa af þér hendinni né yfirgefa þig." Heb. 13:5. Ósjálfrátt hugsar maður nú samt, "hvað með bresti mína og galla?" Þá er gott að hafa í huga að ekkert varðandi mig kemur Guði á óvart eða breytir hugarfari hans gagnvart mér. Hann breytist ekki, "Þótt vér séum ótrúir, þá verður hann samt trúr" 2. Tim. 2:13. Svo segir Biblían að ég sé dýrmætur í augum Guðs, "Óttast þú eigi, því að ég frelsa þig. Ég kalla á þig með nafni, þú ert minn. Gangir þú gegnum vötnin, þá er ég með þér, gegnum vatnsföllin, þá skulu þau ekki flæða yfir þig. Gangir þú gegnum eld, skalt þú eigi brenna þig, og loginn skal eigi granda þér. Því að ég, Drottinn, er Guð þinn .... þú ert dýrmætur í mínum augum og mikils metinn, og af því að ég elska þig .... Óttast þú eigi, því að ég er með þér." Jes. 43:1-5. Eitt er það enn sem Biblían segir um tilfinningar Guðs í þinn garð og það er að hann tekur aldrei augun af þér, "Enginn er sem Guð Jesjúrúns, er ekur yfir himininn til hjálpar þér .... Hæli er hinn eilífi Guð, og hið neðra eru eilífir armar. Hann stökkti óvinum þínum undan þér." 5.Mós. 33:26-27  Hvað get ég svo lært af öllu þessu? Jú, að lifa í kærleika Guðs, það er öruggasti staður á jörðinni.                                  </description>
      <pubDate>Sun, 16 Sep 2012 07:14:49 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Kærleikur Krists ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/629929/</link>
      <description>Það stórkostlega við kærleika Krists er ekki það að hann veit um og fyrirgefur allar syndir mínar úr fortíðinni heldur að hann veit um og hefur ákveðið að fyrir gefa þær sem í framtíðinni eru líka. Kvöldið áður en Jesús var krossfestur þá þvoði hann fætur lærisveina sinna og sagði, "þú skilur seinna það sem ég geri." Hann vissi að þeir voru um það bil að gera það hræðilegasta sem þeir höfðu nokkurntíman gert, að yfirgefa hann.  Að morgni næsta dags mundu þeir vera niðurlútir og skömmustulegir. Þegar það gerðist vildi hann að þeir hugsuðu til þess þegar hann þvoði fætur þeirra. Athyglisvert . Hann lét þeim í té miskunn áður en þeir þurftu á henni að halda og hann fyrirgaf þeim synd þeirra áður en þeir framkvæmdu hana. Djúpt snortnir og knúnir af kærleika hans, áttu allir nema einn eftir að fara út með fagnaðarerindið og gefa líf sitt í þjónustu við hann. Páll skrifaði, "Kærleikur Krists knýr oss." 2. Kor.5:14  Kærleikur Krists til mín er; það eina stöðuga í heimi sem er alltaf að breytast, hann er það sem dregur mig aftur til hans í hvers sinn sem ég fell, og hann er drifkrafturinn sem veldur því að ég vil gefa honum allt. "blóð Jesú, sonar hans, hreinsar oss af allri synd." 1. Jóh.1:7 Sannleikurinn er sá að blóð Jesú er stöðuglega að heinsa mig. Hreinsunin er ekki loforð fyrir framtíðina heldur raunveruleiki í nútíðinni. Komi blettur á sálina þá er hann þveginn í burtu. Enn þann dag í dag þvær Jesús fætur lærisveina sinna. Hann þvær burt synd mína. Sú staðreynd mun örva mig meira en nokkuð annað til þess að lifa fyrir hann.                              </description>
      <pubDate>Sun, 09 Sep 2012 05:09:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Nýttu tækifærið ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/628910/</link>
      <description>"hennar heill er yðar heill"  Jer. 29:7 Eru kringumstæðurnar aðrar en ég hefði kosið? Ef svo er þá hefur Drottinn orð að mæla, sem ég  vil ef til vill ekki heyra. Það er sama orð og Jeremía kom með til þjóðar sinna þegar hún var í útlegð í Babýlon, langt frá þeim sem voru þeim kærir; "Þið eruð ekki að fara heim á næstunni, þannig að þið skuluð breyta hugarfari ykkar, komið ykkur fyrir og gerið sem best úr hlutunum. "Reisið hús og búið í þeim. Gróðursetjið garða og neytið ávaxta þeirra. Takið yður konur og getið syni og dætur. Takið sonum yðar konur og giftið dætur yðar svo að þær eignist syni og dætur og yður fjölgi þarna en fækki ekki. Vinnið að hagsæld þeirrar borgar sem ég gerði yður útlæga til. Biðjið Drottin fyrir henni því að hennar heill er yðar heill." Jer. 29:5-7  Ísraelsmenn voru í útlegð því Drottinn hafði leyft það að þeir væru herteknir. Gæti það verið, að ég sé þar sem ég er í lífinu því Drottinn vilji að ég sé til blessunar fyrir þá sem í kringum mig eru? Ekki nákvæmlega það sem mér hefði dottið í  hug! En ef til vill væri réttast að byrja að sá í líf annara, því sem ég vil uppskera í eigin lífi, en ekki setja allt í biðstöðu og bíða þess að eitthvað breytist. Þá er auðvelt að spyrja, "Af hverju?"  Jú, þegar þeir njóta blessunar, þá geri ég það líka! Hvernig í ósköpunum get ég verið viss um það? Jesús sagði, "Gefið og yður mun gefið verða. Góður mælir, troðinn, skekinn, fleytifullur mun lagður í skaut yðar. Því með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður aftur mælt verða." Lúk. 6:38   Ég var að lesa um George Washington, fyrsta forseta Bandaríkjanna, en konan hans Martha Washington sagði, "Ég er ákveðin í því að vera glaðvær og hamingjusöm í hverjum þeim kringumstæðum sem ég lendi í. Ég hef lært að stærsti  hlutinn af hamingju eða eymd er undir lunderni okkar komið, en ekki kringumstæðum okkar." Þetta hljómar ekki ósvipað því sem Páll sagði, "Ég kann að búa við lítinn kost, ég kann einnig að hafa allsnægtir. Ég er fullreyndur orðinn í öllum hlutum."  Fil. 4:12 Ef takmarkið er að komast frá þeim stað að lifa af til þess að blómstra, þá er ráðið að nýta sem best tækifærin þar sem ég er. Guð er með í öllum kringumstæðum!                                          </description>
      <pubDate>Sun, 02 Sep 2012 09:25:26 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hvernig vex þolinmæðin ?</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/627878/</link>
      <description>"Þrengingin veitir þolgæði" Róm.5.3 Já, ég hef verið að velta fyrir mér þessu með þolinmæðina, hvernig í ósköpunum fer maður að því að þróa með sér þolinmæði?  Jú, með því að fara í gegnum þrengingar. Já, einmitt, þá er auðvelt að hugsa, "ætti ég þá ekki að vera nokkuð þolinmóður einstaklingur." Þegar ekki er tekið eftir einlægni þinni, þegar enginn virðist taka eftir því hverstu mikið þú leggur á þig, enginn sýnir þér þakklæti né tekur eftir hjálpsemi þinni, og svo þegar jafnvel kæreika þínum er hafnað - í þessum kringumstæðum kemur fegurð þolinmæinnar best í ljós. Páll skrifaði, "þrengingin veitir þolgæði." Það má segja að best sjáist þetta í uppvexti barna. Barn sem býr við það að vera ofverndað skortir oftar en ekki metnað og hugrekki þegar fram í sækir. Barnið sem þarf að standa á sínu til að eiga möguleika og lærir af reynslunni nær mun meiri þroska. Þannig er það líka með kristna lífið, þegar við gerum okkur grein fyrir því að "hverjum stormi fylgir blessun og uppskera." Til að byrja með þá færir þolinmæðin okkur von. "Allt það, sem áður er ritað, er ritað oss til uppfræðingar, til þess að vér fyrir þolgæði og huggun ritninganna héldum von vorri." Róm.15:4 Síðan færir þolinmæðin okkur andlega ávexti. "En það er féll í góða jörð, merkir þá sem heyra orðið og geyma það í göfugu, góðu hjarta og bera ávöxt með stöðuglyndi." Lúk.8:15 Að lokum er það þolinmæðin sem hjálpar okkur að meðtaka það sem Guð hefur lofað okkur. "Gjörist ekki sljóir. Breytið heldur eftir þeim, sem vegna trúar og stöðuglyndis erfa fyrirheitin." Heb.6:12                                           </description>
      <pubDate>Sun, 26 Aug 2012 05:44:23 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að sættast ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/621533/</link>
      <description>"Fara fyrst og sættast við bróður þinn ..."  Matt.5.24 Mig langaði til að setja á blað nokkuð sem hefur valdið mér hugarangri en síðustu dagar hafa ekki verið auðveldir og hugur minn verið "út um allt". Stundum er eina leiðin til að komast yfir sársauka og tilfinningarlegt uppnám að leita sátta, að gera hlutina upp. Hvort heldur það er gagnvart einhverjum utanaðkomandi einstaklingum eða einfaldlega sjálfum þér. Ef ég er viljugur til að gera það þá er nokkuð víst að Drottinn mun hjálpa mér að takast á við það og koma mér á rétta braut.  Ég las fyrir nokkru síðan um prófessor sem var að kenna um afleiðingar þess að vera ekki viljugur að fyrirgefa, að hann bað nemendur sína um að koma með kartöflupoka í næsta tíma. Þeir áttu að velja eina kartöflu fyrir hverja þá persónu sem þeir voru ekki viljugir að fyrirgefa og skrifa dagsetningu og nafn viðkomandi á kartöfluna. Síðan var verkefnið það að í einn mánuð, án þess að missa dag úr, áttu nemendurnir að taka með sér kartöflupokann hvert sem þeir fóru. Eftir að þeir höfðu þvælst um allt með pokana sína gerðu nemendurnir sér grein fyrir því, einn af öðrum, hversu þungir þeir voru og hversu mikil orka fór í það að einbeita sér að pokanum, svo var eins gott að muna að gleyma honum ekki á röngum stað. Að lokum, þegar kartöflurnar byrjuðu að skemmast og lykta, komust nemendurnir að því að það viturlegasta var að losa sig við þær, "þetta gekk ekki lengur".  Jesús sagði, "Ef þið fyrirgefið einhverjum syndir hans þá eru þær fyrirgefnar. Ef þið neitið honum um fyrirgefningu ... hvað ætlarðu þá að gera " Jh.20.23 (The Message) Góð spurning ! Hvernig þætti mér ef Guð fyrirgæfi mér á sama hátt og ég fyrirgef öðrum? Spurningin veldur mér vanlíðan, það er best að ég geri eitthvað í málinu !                                                    </description>
      <pubDate>Sun, 08 Jul 2012 16:04:04 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að halda í vonina ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/608249/</link>
      <description>"Og þú munt vera öruggur, því að enn er von" Job 11:18 Vonin er mikið afl. Trúlega höfum við öll reynslu af því, hún hefur þannig áhrif á huga okkar að við könnum alla möguleika sem upp koma. Oftar en ekki er það svo að vonin hjálpar til við það að yfirstíga hindranir sem verða á vegi okkar. Þegar kemur að trúarlífinu hef ég reynt það að hún er algjörlega nauðsynleg. Það má segja að vonin sé eldsneytið sem knýr hjarta okkar áfram. Í mínu eigin lífi hefur hún verið það sem gert hefur gæfumuninn þegar kemur að því að halda áfram eða gefast upp.  Þegar kemur að hjónabandinu þá er það vonin sem er þess valdandi að tveir einstaklingar "gefast" hvort öðru án þess að hafa nokkra tryggingu fyrir því sem framundan er, og síðar meir, eftir öll brostnu loforðin, sópa saman brotunum og eru tilbúin að reyna upp á nýtt með þá fullvissu að þetta geti batnað.  Vonin (Þórhallur Hróðmarsson) Vonin okkur verðmæt er,  hún vermir mannsins hjarta  gegnum vonarglerin sér           hann giftu' og framtíð bjarta.    Þó að syrti álinn í  alltaf samt hún færir  þrekið jafnt sem þrótt á ný           og þolinmæði nærir.    Vonin mig á vængjum ber  víst hún margan laðar.  Þegar annað þrotið er,           þá er hún til staðar.  Þessu má lýkja við málara eða tónskáld sem hefur fulla trú á þeirri fegurð sem af erfiðinu mun koma. Þegar Michelangelo þrælaði við að mála hvelfinguna í Sixtínsku kapellunni kom oft upp löngunin til að hætta, en á hverjum morgni var það vonin sem knúði hann áfram upp stigann til að klára meistaraverkið. Vonin knúði líka Abraham þegar hann yfirgaf allt án þess að vita hvert Guð ætlaði honum.  Það er margt sem við getum glatað um æfina en voninni megum við aldrei glata.  Trúlega hefur enginn upplifað eins mikinn missi og Job en samt eru orðin sem ég byrjaði á höfð eftir honum "Og þú munt vera öruggur, því að enn er von".  Höldum því voninni lifandi í hjarta okkar með því að treysta Guði .                                     </description>
      <pubDate>Tue, 10 Apr 2012 00:02:43 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Baktal ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/594277/</link>
      <description>"Illmennið ljær illmælginni eyra, lygarinn hlýðir á róginn."  Okv. 17.4 Framundan eru tímar mikilla hluta og mikilvægt að skoða sjálfan sig og setja sér markmið. Ég held að það sé mikilvægt að undirbúa sig og vænta þess að fá að vera þátttakandi, en ekki bara áhorfandi. Hvenær sem einhver byrjar að baktala þá ætti það að vera okkar fyrstu viðbrögð að spyrja, "Þarf ég að vita þetta ? Hefur þú talað við þann sem talað er um ?" Nú er kominn tími til að sýna visku, það er ekki hægt að treysta fóki sem baktalar. Biblían segir að þegar ég hlusta á baktal þá er ég illmenni. "Illmenni hlusta á illmenni." Í Júdasarbréfi 18. og 19. versi segir, "Á síðasta tíma munu koma spottarar sem stjórnast af sínum eigin óguðlegu girndum. Það eru þeir sem valda sundrungu, þeir eru bundnir við þennan heim og hafa eigi andann." Þetta eru alvarleg orð og Internetið hefur gert vandann meiri því nú er hægt að dreifa óhróðrinum hraðar og víðar, það sem meira er þú getur haldið nafnleynd meðan þú gerir það. Páll segir í Galatabréfinu 5.15 "gætið þess að þið tortímið ekki hvert öðru ..." Hér talar Páll um það að við ættum að forðast þá sem þetta gera. Hvenær var það sem við vorum vitni að þessu síðast ? Salómon segir, "Vesæll er sá sem ljóstrar upp leyndarmálum, hafðu ekki samneyti við málugan mann." Okv.20.19  Með öðrum orðum, "ekki umgangast þá." Besta leiðin til að stoppa baktal er að áminna þá sem sem það gera. Kirkjan er ekki staðurinn þar sem við opinberum misgjörðir fólks og dreifum út óhróðri svo allir geti vitað af því.  Þvert á móti, "Þegar eldsneytið þrýtur slokknar eldurinn og þegar enginn er rógberinn stöðvast deilurnar." Okv.26.20 Jesús kenndi hvernig við eigum að eiga við erfiðleika þegar þeir koma upp, "Leysið málið. Ef viðkomandi vill ekki hlusta, taktu þá einhvern með þér, ef enn er þverskallast farðu þá með það til leiðtoganna." Mt.18.15-17 Þannig var leiðin sem Kristur benti okkur á og við ættum að gera það að okkar leið. Ég er ákveðinn í því að taka þátt og nota hvert tækifæri sem gefst til að "elska fólk til lífs."                                    </description>
      <pubDate>Sat, 14 Jan 2012 20:28:32 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Legg þú út á djúpið ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/592521/</link>
      <description>"Legg þú út á djúpið og leggið net ykkar til fiskjar."  Lk. 5.4 Þegar ég hugsa um árið sem er framundan þá er ekki hjá því komist að hugurinn ráfi um árið sem var að kveðja. 2011 var erfitt ár og er ég feginn að því er lokið. Einhver orðaði það þannig að meðalmennskan væri aðeins það besta af því versta og það versta af því besta. Spurningin sem ég spyr sjálfan mig er hvort það sé það sem ég vilji fyrir árið sem er að byrja? Ef svo er ekki þá er ekki um neitt annað að ræða fyrir mig en að sleppa takinu af öryggislínunni sem heldur mér þar sem ég er og ég kannast svo vel við, og fara þangað sem Guð vill leiða mig. Það var þannig að eftir að hafa verið við veiðar alla nóttina án þess að fá nokkuð þá sagði Jesús við lærisveina sína, "Legg þú út á djúpið og leggið net ykkar til fiskjar." Með öðrum orðum þá sagði hann þeim að yfirgefa öryggið á ströndinni og horfast í augu við það sem hafið hafði upp á að bjóða, logn eða storm, vitandi að Guð var með þeim.  "Öryggi er tálsýn, ein af ástæðunum fyrir því að ég upplifi það ekki er að í raun er það ekki til. Að forðast hættur og mistök veitir ekki meira öryggi þegar til lengri tíma er litið en hrein og bein áhætta. Lífið er annaðhvort áhættusamt ævintýri eða alls ekki neitt."  Að leggja út á djúpið þýðir að setja sér markmið, gera áætlun um það hvernig ég ætla að ná þeim og að vera áreiðanlegur. Til að þetta takist þarf ég að vera í tengslum við vilja Guðs,  að horfast í augu við það sem ég óttast og gera mér grein fyrir því sem bíður þegar ég hef staðist. Það mætti segja að þetta sé eins og að líta í spegil og annaðhvort meðtaka það sem þú sérð eða leiðrétta stefnuna. Þetta leiðir mig á þann stað að helga líf mitt einhverju sem er stærra og meira en ég, jafnvel þegar aðrir skilja mig ekki. Davíð tjáir þetta svo vel með orðunum í 23. sálmi og 4. versi "óttast ég ekkert illt, því að þú ert hjá mér" og það er í raun hugarfarið sem ég þarf að hafa um leið og ég set markið hátt.  Nú þegar nýja árið er gengið í garð þá ætla ég að rifja upp gæsku og góðvild Guðs. Bera saman ávinning þess að leiðast af vilja hans og það sem ég hef þurft að fara í gegnum vegna rangra ákvarðana minna. Þegar ég hef gert það er ég staðráðinn í því að "Leggja út á djúpið" og líta ekki um öxl ...                                              </description>
      <pubDate>Mon, 02 Jan 2012 21:30:26 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Jólaboðskapur frá Appolo 8. 1968</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/591511/</link>
      <description>Fyrsta mannaða tunglferðin hóf ferli sitt umhverfis tunglið 24. Desember 1968. Þá um kvöldið fluttu geymfararnir, Commander Frank Borman, Command Module Pilot Jim Lovell og Lunar Module Pilot William Anders, jarðarbúum boðskap í beinni útsendingu frá sporbaugi tunglsins, þeir sýndu mynd af jörðinni og tunglinu séð frá Apollo 8. Lovell sagði, " Hinn mikli einmannaleiki gagntekur mann og gerir manni ljóst hvað þið hafið þarna á jörðinni." Útsendinguna enduðu þeir með því að skiptast á að lesa úr I. Mós. William Anders:   Til allra íbúa jarðarinnar þá er hér boðskapur sem áhöfnin á Apollo 8 vill senda ykkur. "Í upphafi skapaði Guð himin og jörð. Jörðin var þá auð og tóm. Myrkur grúfði yfir djúpinu en andi Guðs sveif yfir vötnunum. Þá sagði Guð: "Verði ljós."  Og það varð ljós. Guð sá að ljósið var gott og Guð greindi ljósið frá myrkrinu."   Jim Lovell: "Guð nefndi ljósið dag en myrkrið nótt. Það varð kvöld og það varð morgunn, hinn fyrsti dagur. Þá sagði Guð: "Verði festing milli vatnanna og hún greini vötn frá vötnum." Þá gerði Guð festinguna. Skildi hún milli vatnanna sem voru undir festingunni og vatnanna sem voru yfir festingunni. Og það varð svo. Og Guð nefndi festinguna himin. Og Guð sá að það var gott. Það varð kvöld og það varð morgunn, hinn annar dagur."    Frank Borman: "Þá sagði Guð: "Vötnin undir himninum safnist saman í einn stað og þurrlendið komi í ljós." Og það varð svo. Guð nefndi þurrlendið jörð og safn vatnanna nefndi hann haf. Og Guð sá að það var gott."   Borman bætti síðan við, " og frá áhöfn Apollo 8 endum við með því að bjóða góða nótt, gangi ykkur vel, Gleðileg jól og Drottinn blessi ykkur öll - ykkur öll á góðu jörðinni.                                         </description>
      <pubDate>Mon, 26 Dec 2011 15:09:04 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Guð ekar þig ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/589542/</link>
      <description>"Sjáið hvílíkan kærleika faðirinn hefur auðsýnt okkur"  1. Jh. 3.1 Ég hef oft heyrt þessi orð og tekið þau sem sjálfsögðum hlut, en svo hef ég verið að hugsa um þau núna undanfarið og hvað þau þýða í raun og veru. Guð veit allt um mig, fortíð mína, nútíð og framtíð. Ekkert fer fram hjá honum, hann hefur ekki misst af einu einasta augnarbliki. "Óttast þú ekki því að ég frelsa þig, ég kalla á þig með nafni, þú ert minn" Jes. 43.1  Það merkilega er að hann veit líka hvar ég er, "Ég veit að þú býrð þar" Op.2.13  Það sem þó slær öllu öðru við er að þó svo að hann viti allt um mig, þá elskar hann mig samt !  Hann setur ekki skilyrði, "Ég skal elska þig ef ..." Það er ekki neitt "EF" í hjarta Guðs. Kærleikur hans var til staðar áður en ég fæddist og mun vera til staðar eftir að ég er farinn héðan. "Sjáið hvílíkan kærleika faðirinn hefur auðsýnt okkur, að við skulum kallast Guðs börn. Og það erum við." Þýðir þetta að Guði er sama um hvað ég geri eða segi ?  Nei, að elska án skilyrða þýðir ekki að honum sé sama. Stundum rugla ég saman skilyrðislausri ást og skilyrðislausu samþykki. Guði er ekki sama um svik, sjálfselsku, stolt, óheiðarleika, losta, höfnun eða hverja aðra synd. Þetta er andstætt þeim kærleika sem Guð vill setja í hjarta mitt. Skilyrðislaus kærleikur hans þýðir einfaldlega að hann heldur áfram að elska mig jafnvel þó ég klúðri hlutunum, hann bíður mín eins og faðirinn beið eftir týnda syninum. Það mikilvægasta fyrir mig er að ég meðtaki þann sannleika að Guð hættir ekki að elska mig þrátt fyrir að ég hryggi hann.  "Af hverju skiptir þetta svo miklu máli ?" Jú, af því að kærleikur hans er það sem dregur mig til baka til hans. Guð sýnir kærleika sinn til mín í því að á meðan ég enn var fjarri honum þá elskar hann mig !                                              </description>
      <pubDate>Sun, 11 Dec 2011 00:51:13 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Það er ekki allt búið ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/546661/</link>
      <description>"Þú gleður mig, Drottinn, með dáðum þínum, ég fagna yfir verkum handa þinna."     Slm. 92.5   Undanfarin  ár hef ég gengið í gegnum erfið tímabil í lífinu þar sem ég upplifði að  allt væri búið. Vonin var horfin, traustið farið og trúin ekkert til að  hrópa húrra yfir. Sú hugsun hefur jafnvel komið upp að Guð hafi  yfirgefið mig. Ísraelsmönnum leið þannig þegar þeir komu að Rauðahafinu.  Þeir höfðu ákveðið að fylgja Móse og hvert leiddi það þá?  Þeir  sáu enga undankomuleið, þeir vissu að Faraó var á eftir þeim til að  koma þeim aftur til Egyptalands. Þeir upplifðu að engir vegir væru færir  og voru tilbúnir til að gefast upp og snúa við. Þá varð þeim að orði  við Móse: "Eru engar grafir til í Egyptalandi úr  því að þú fórst með okkur til að deyja í eyðimörkinni? Hvers vegna  hefurðu gert okkur þetta og farið með okkur út úr Egyptalandi? Er það  ekki einmitt þetta sem við sögðum við þig í Egyptalandi: Láttu okkur í  friði. Við viljum þræla fyrir Egypta því að það er skárra fyrir okkur að  þræla fyrir Egypta en að deyja úti í eyðimörkinni." Móse svaraði  fólkinu: "Óttist ekki. Standið kyrr og horfið á þegar Drottinn bjargar  ykkur í dag því að þið munuð aldrei framar sjá Egypta eins og þið munuð  sjá þá í dag. Drottinn mun sjálfur berjast fyrir ykkur en þið skuluð  ekkert að hafast."  2. Mós.14.11-14 Ef  til vill líður þér þannig í dag. Þú virðist aðþrengdur og engin  undankomuleið virðist greið. En stöldrum við, Biblían segir okkur að við  munum ekki tapa baráttunni ef við förum eftir leiðsögn Guðs. Þetta er  ekki loka stundin. Drottinn er engum líkur, hann er skapari og hönnuður  lífsins. Örvæntu ekki, ekki gefast upp, því Kristur í þér mun ekki  bregðast þér - aldrei. Í dag hef ég  eignast von, sem hjálpar mér að horfa fram á veginn. Guð hefur ekki  gefist upp á mér hann hefur gefið mér styrk til að takast á við hlutina  og horfast í augu við sjálfan mig. Innan skamms mun afplánun minni lokið  og framundan er nýr tími sem ég ætla að njóta til fulls. Ég hef komist  að því að vinátta er ekki bara orð sem sögð eru.  Ég hef  upplifað að það eru fáir sem eru tilbúnir að ganga með manni þegar maður  hefur brotið af sér og þarf á vináttu og leiðréttingu að halda. Það er  þó alltaf einn sem tilbúinn er til að standa með mér og það er Drottinn. Drottinn sagði  "Á því munu allir þekkja að þér eruð mínir lærisveinar ef þér berið elsku hver til annars."  Jóh.13.35  Ég  bið til Guðs að mér auðnist gæfa til að lifa samkvæmt þessu orði og  vera vinur í raun og geta þannig deilt reynslu minni með þeim sem verður  það á að brjóta af sér og bregðast sjálfum sér og umhverfi sínu. Þið  sem  upplifið að þið eigið enga von og teljið jafnvel að best sé að gefast bara upp.  Ekki gleyma  því sem stendur í Guðs orði:  "Drottinn mun berjast fyrir þér ..."                                           </description>
      <pubDate>Thu, 13 Oct 2011 18:00:43 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Pabbi elskar þig svo mikið ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/541530/</link>
      <description>Undanfarið hef ég gengið í gegnum reynslu sem ég hefði aldrei talið líklegt að ég ætti eftir að gera. Ég hef komist að því að þrátt fyrir bresti mína og galla þá á ég svo góða að sem ekki hafa afskrifað mig þótt brot mitt hafi sært djúpu sári. Þrátt fyrir það að vinir hverfi á burt og særindi nagi mann að innan þá hef ég fengið að upplifa öryggi heima og þar kom mér þessi sagi í hug sem hér fer á eftir. Gamall maður starir einbeittur niður eftir rykugum veginum - í fjarska sér hann einhvern sem haltrandi stefnir í áttina til hans, klæddur úr sér gengnum löfrum og með enga skó á fótunum. Er það mögulegt -? Já, þetta er sonur hans, drengurinn sem eitt sinn sagði við hann "ég vil ekkert með þig lengur, pabbi. Láttu mig fá arfleifð mína strax." Hann tók allt og hvarf á braut. Nú kemur hann haltrandi heim, sjúkur, svangur og blankur. Eina von hans er sú að ef til vill væri faðir hans tilbúinn að ráða hann sem vinnumann hjá sér. Gamli maðurinn hendist niður veginn og faðmar að sér drenginn sinn, gleðitár runnu niður kinnar hans þegar hann andvarpaði "sonur minn sem var týndur er kominn heim." Það má vera öllum ljóst að hann ætlaði ekki að ráða hann sem vinnumann. Hann tók við honum sem barni sínu, elskuðum syni. Kæru vinir þannig hef ég fengið að reyna að minn himneski faðir  umfaðmar mig í dag. Það sem meira er þá er enginn betri staður fyrir mig í öllum heiminum en í faðmi förður míns. "Guð er kærleikur", eins og Jóhannes segir okkur í 1.Jh.4.8 . Þetta er nokkur sem ég ætla mér ekki að gleyma því að ég hef fengið að reyna það undanfarið að þótt ég geri það sem ég á ekki að gera og sólundi því sem mér er falið þá er alltaf leið til baka, og faðmur föðurins er alltaf opinn.                                              </description>
      <pubDate>Thu, 08 Sep 2011 13:43:57 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Guð er að undirbúa mig ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/539441/</link>
      <description>"Enginn byggir nema  að reikna fyrst út hvað það kostar."  Lk. 14.28 Áður en Guð gefur meira athugar hann hvernig ég hef farið með það sem ég hef nú þegar fengið. Það sem meira er, þá er það þannig að orðin sem hann hefur talað inn í líf mitt eru eins og sáðkorn, þau þarfa að skjóta rótum og fá tíma til að vaxa. Það er ástæðulaust fyrir mig að verða óþreyjufullur ef Guð hefur áætlun með líf mitt. "Þótt töf verði á skaltu bíða engu að síður því að þetta rætist vissulega og án tafar." Hab.2.3 Þolinmæði þroskar innra með mér hæfileikann til að standast álagið sem fylgir blessuninni. Þegar ég lít um öxl þá sé ég einmitt hvernig sumt af því sem gerst hefur í lífi mínu er það sem hefur hjálpað mér að höndla þá hluti sem eru að gerast í dag. Ég er ekki viss um að ég hefði getað staðist hefðu þeir gerst á öðrum tíma, í öðrum kringumstæðum, þannig birtist kærleikur Guðs til mín að hann vissi nákvæmlega hverjar kringumstæður mínar voru en samt notaði hann mig og greip síðan inn í á réttum tíma. Í dag hefur Guð gefið mér náð og styrk til að höndla gagnrýni fólks því ég veit betur en nokkru sinni að hann er með mér, og hef fengið að höndla hluti í lífinu sem fjörtuðu mig, ég er frjáls. Spurningin sem ég stend alltaf frammi fyrir er, hvort ég sé tilbúinn fyrir næsta skrefið og hvort ég hafi styrk til að taka það? Því meira sem mér er falið því meiri verður ábyrgðin. Jesús sagði, "enginn byggir án þess að reikna fyrst út kostnaðinn." Allt of oft hef ég viljað hluti því að aðrir hafa átt þá, og ég hef talið mér trú um að þeir gætu veit mér meiri hamingju. Þeir sem vilja eignast maka og börn ættu að spyrja sjálfan sig hvort þeir séu tilbúnir fyrir færa fórnirnar sem þarf? Þegar hugsunin er "ég þarf að eignast eiginkonu" kemur spurningin strax til baka, "er ég tilbúinn að gefa líf mitt í sölurnar fyrir hana " Ef.5.25. Það er svo mikill friður sem fylgir því að vita að það er ekkert sem gerist í lífi mínu sem getur slitið mig úr hönd föðurins. Því er ég svo staðráðinn í að, "vona á Drottin og gef gætur að vegi hans, hann mun hefja þig upp, að þú erfir landið"  Slm.37.34 Ég vil fagna og gleðjast því Drottinn er að slípa mig til og gera mig hæfan til sérhvers góðs verks, honum til dýrðar.                                                   </description>
      <pubDate>Wed, 24 Aug 2011 15:32:10 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Blessun kemur með hverjum þú tengist ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/533956/</link>
      <description>"Drottinn hefir blessað mig fyrir þínar sakir"  1. Mós.30.27 Það er ein grundvallarregla í Biblíunni sem þarf að læra ef ég ætla að njóta þess besta sem Guð hefur að bjóða í lífinu. Blessun kemur með tengslum ! Í Orðskv. segir, "Haf umgengni við vitra menn, þá verður þú vitur" Okv.13.20. Sagan af því þegar Ísralelsmenn gengu inn í fyrirheitna landið kennir það að ef ég held tengslum við menn eins og Jósúa og Kaleb þá næ ég árangri og ég næ að yfirstíga hindranirnar sem verða á vegi mínum, en ef ég vel að halda tengslum við hinn hópinn, njósnarana 10, sem trúðu því að það væri engin leið að ljúka verkinu þá bíður bara dauði í eyðimörkinni.  Þegar Jósef gekk inn í hús Pótífars þá fylgdi honum mikil blessun. Þegar hann gekk inn í höll Faraósins þá naut öll þjóðin velgengni. Þegar Jakob vildi snúa til baka til fjölskyldu sinnar sagði Laban tengdafaðir hans, "Vertu um kyrrt ... því ég hef fengið að reyna það að þegar Drottinn blessar mig þín vegna."  1. Mós.30.27    Kirkjan í Filippí hafði lengi stutt Pál í boðun fagnaðarerindisins. Þeir studdu hann fjárhagslega og hann þjónaði þeim andlega. Hann skrifar, "Ég þakka Guði mínum í hvert skipti, sem ég hugsa til yðar, og gjöri ávallt í öllum bænum mínum með gleði bæn fyrir yður öllum, vegna samfélags yðar um fagnaðarerindið frá hinum fyrsta degi til þessa."  Fil.1.3-5  Hver voru laun Filippímanna ?  Páll segir, "þér eigið allir hlutdeild með mér í náðinni" Fil.1.7  Hvað þýðir orðið "náðinni" sem Páll notar, "jú, allt sem þú þarfnast af Guði, sama hverjar kringumstæðurnar eru." Það er stórkostlegt ! Páll fékk þessa vitneskju frá Jesú, og hann flutti hana áfram til Filippímanna. Það er mikilvægt að læra að koma auga á þá sem ganga í blessunum Drottins og draga sig eins nærri þeim og hægt er. Blessun kemur með tengslum .... ! Ég hef persónulega ákveðið að vanda valið á þeim sem ég tengist og leyfi að hafa áhrif á líf mitt.                                                 </description>
      <pubDate>Tue, 19 Jul 2011 13:11:19 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Dyrum lokað á réttan hátt ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/532679/</link>
      <description>"Öllu er afmörkuð stund, og sérhver hlutur undir himninum hefir sinn tíma." Pred.3.1 Það er staðreynd í lífinu að mörg sambönd renna sitt skeið og lýkur. Hvernig mér tekst að höndla slík augnarblik getur haft afgerandi áhrif á framtíðina. Það er ekki hægt að komast áfram í lífinu almannilega nema með því að gera þetta rétt. Þannig að það verður að - Loka með sæmd. Ef til vill þarf ég að ganga inn um dyrnar aftur. - Loka með fyrirgefningu. Gremja eytrar hugarfarið og minninguna auk þess sem það étur mann innan frá. Guð er sá eini sem getur dæmt, hann þekkir jú báðar hliðar málsins. - Loka með uppfyllt loforð. Það var Jefta kostnaðarsamt þega hann sagði, "Ég hefi upp lokið munni mínum gagnvart Drottni, og ég get ekki tekið það aftur." Dóm.11.35  Persónuleikinn er að veði, sama hver verðmiðinn er, stattu við orðin þín, því Guð hlustar. - Loka með djörfung. Það er ekki auðvelt að horfa til morgundagsins þegar maður er einmanna, það hef ég fengið að reyna í göngu minni undanfarið, en þá hefur verið mikilvægt að muna að ég er aldrei einn. Jesús sagði í Mt. 28.20 "Sjá, ég er með yður alla daga allt til enda veraldar." - Loka samkvæmt tímasetningu Guðs. Það er mikilvægt að syrgja það sem tapast hefur, en að sama skapi er mikilvægt að festast ekki í fortíðinni. Sál konungur var tákn fortíðarinnar en Davíð framtíðarinnar. Þegar Drottinn hafnaði Sál vegna þess að hann hafði bruggðist honum þá sagði Drottinn við Samúel, "Hversu lengi ætlar þú að vera sorgmæddur út af Sál, þar sem ég hefi þó hafnað honum ... legg af stað; ég sendi þig til Ísaí Betlehemíta, því að ég hefi kjörið mér konung meðal sona hans." 1.Sam.16.1 Endalok færa nýja byrjun. Það er allt í lagi að gera sér grein fyrir fortíðinna og læra af henni, en þegar Guð lokar dyrum þá er tímabært að halda áfram inn í þá framtíð sem hann hefur undirbúið fyrir mig. Eins erfitt og það getur verið þá treysti ég á það að náð Drottins gefi mér styrk til að takast á við það sem framundan er og ganga inn um þær dyr sem hann opnar.                                                </description>
      <pubDate>Mon, 11 Jul 2011 10:31:13 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Réttur fókus ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/531336/</link>
      <description>"Þú veitir ævarandi frið, því að þeir treysta á þig."  Jes. 26.3 Lífið er ekki alltaf eins og við viljum að það sé. Ég hef verið að hugsa um það að lífið er að mörgu leiti eins og myndavél, maður þarf að stilla fókusinn rétt til þess að útkoman verði í lagi. Það sem réttur fókus gerir fyrir mann er að hann;  - Einfaldar hlutina. Þegar ég er ekki viss um tilganginn fyrir tilvist minni þá hættir mér til að reyna að gera of mikið, sem þá veldur streytu, innri baráttu og óreiðu. Málið er að ég hef rétt nægan tíma og orku til að gera það sem Guð vill. Alltaf sé ég betur og betur að það að koma ekki öllu í verk er merki um það að ég er að reyna að gera mun meira en mér var ætlað. Fókus leiðir til einfaldara lífs og viðráðanlegri verkefni. Það er aðeins þegar mér tekst að halda fókusnum réttum að ég upplifi frið innra með mér, mér líður vel. "Þú veitir ævarandi frið því að þeir treysta þér"  - Gefur stefnu. Ef ég vil að líf mitt hafi áhrif þá er leiðin að leita ráða hjá Drottni, en ekki bara leita ráða heldur gera það sem hann ráðleggur. Eitt af því sem ég hef þurft að læra er að það er ekki spurning um annríki heldur afköst. Þegar ljósi er dreift út um allt þá eru áhrifin takmörkuð, en þegar ljósinu er beint í ákveðna átt eins og leisergeisla þá er jafnvel hægt að skera með því stál.  - Gefur aukna orku. Það er oftar en ekki marklaus vinna en ekki of mikil vinna sem þreytir mann. "Sönn ánægja er að finna sér markmið sem þér finnst mikið til koma og gefa þér tilgang."  - Það gerir þig eftirminnilegan. Þegar fólk hugsar um þig hvað mun þá koma upp í huga þess? Mér hefur lærst að, "Gott mannorð er dýrmætara en mikill auður, vinsæld er betri en silfur og gull." Okv.22.1 Það sem í dag er mikilvægt fyrir mig er að ég get treyst á fyrirgefningu Guðs og það að hann hefur gefið mér nýtt tækifæri. Þegar öllu er á botninn hvolft er ekki málið hvað aðrir segja um mig, heldur hvað Guð segir. Ég mun því halda fókusnum á endataflinu.                                                  </description>
      <pubDate>Sun, 03 Jul 2011 11:12:51 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að framganga í trú ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/529798/</link>
      <description> "Minn réttláti mun lifa fyrir trúna."  Heb. 10.38 Að framganga í trú er ekki auðvelt. Þegar tekin er ákvörðun um að treysta Guði þá hrannast mótbárurnar venjulega upp. Hugsum okku Nóa ! Þegar hann byggði örkina þá hafði aldrei rignt ! Útkoman er ekki alltaf eins og maður hugsar sér hana. Að framganga í trú þýðir ekki endilega að vandamálin gufa upp. Stundum breytir trúin ekki kringumstæðunum, en hún breytir mér og gefur mér seiglu til að halda áfram þegar ég fæ ekki svarið sem ég vænti, eða þegar læknirinn segir, "Þetta er illkynja", makinn biður um skilnað, börnin verða algjörlega stjórnlaus, eða vinnustaðnum sem þú hefur starfað á í 30 ár er skyndilega lokað. Trúin gefur hugrekki til að halda áfram, fullviss um að Guð er með mér í liði. "Trúin er fullvissa um það, sem menn vona, sannfæring um þá hluti, sem eigi er auðið að sjá. Fyrir hana fengu mennirnir fyrr á tíðum góðan vitnisburð."  Heb.11.1-2 Þannig að það að framganga í trú þýðir, - að treysta á trúfesti Guðs, - að feta í fótspor venjulegs fólks sem gerði óvenjulega hluti, - að nota trú sína af því að hún er gjaldmiðill himinsins. Þegar Biblían segir "Minn réttláti mun lifa fyrir trúna" þá er ekki átt við einstaka törn sem stendur yfir í stutta stund. Nei, hér er átt við lífsstíl. Við getum öll staðið af okkur fyrstu loturnar, en það er spurningin hvað gerist þegar ég er sleginn niður í níundu lotu, þá þarf ég trú til að rísa á fætur og halda áfram. Þegar ég er staddur í flugvél sem lendir í ókyrrð þá kasta ég ekki miðanum eða hætti við, heldur sit ég sem fastast og treysti flugmönnunum. Þannig vil ég líka horfa fram hjá kringumstæðum mínum, leggja af efasemdirnar og byrja að framganga í trú og trausti til þess að " Drottinn er minn hirðir, mig mun ekkert bresta ..."                                          </description>
      <pubDate>Thu, 23 Jun 2011 23:10:45 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Sýnum miskunn ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/524596/</link>
      <description>"Kærleikur hans er svo takmarkalaus að hann tók burt allar syndir okkar með dauða sonar síns og frelsaði okkur."  Ef.1.7 (Biblía Mótorhjólafólks)  Hefur þú tekið eftir því hversu fljót við erum að dæma það sem aðrir gera en horfum framhjá því sem við gerum sjálf ?  Páll talar um "takmarkalausan kærleika" sem Drottinn auðsýnir okkur hverju og einu. Hér er einn hængur á, að við takmörkum þennan kærleika þegar við neitum að sýna hann sjálf. Jesús sagði, "Og þegar þér eruð að biðja, þá fyrirgefið, ef yður þykir nokkuð við einhvern, til þess að faðir yðar á himnum fyrirgefi einnig yður misgjörðir yðar." Mk.11.25 .  Það er ekki mitt að ákveða hvaða brot ég fyrirgef og hvað ég á að halda í gegn einhverjum og neita að fyrirgefa. Okkur er skipað að "ástunda kærleika" "Hann hefur sagt þér, maður, hvað gott sé! Og hvað heimtar Drottinn annað af þér en að gjöra rétt, ástunda kærleika og framganga í lítillæti fyrir Guði þínum?" Míka 6.8. Það þýðir að ég verð að sækjast eftir því að lifa á þennan hátt og setja það sem markmið í lífi mitt. Ég get ekki sagt, "ég fyrirgef honum þegar hann á það skilið." Fyrirgefning samkvæmt Biblíunni er ekki skilyrt, ég get ekki unnið mér hana inn, ég á hana ekki skilið, og  get ekki samið um hana. Jesús sagði, "Gefið á sama hátt og þið hafið þegið!" Mt.10.8 (Biblía Mótorhjólafólks)  "Já, en ef ég fyrirgef henni þá kemst hún upp með þetta." Ég er ekki að láta neinn komast upp með nokkuð, því þótt ég fyrirgefi einhverjum þá er enn refsing sem þarf að taka út. Það er bara ekki í mínum verkahring að refsa. "En, ef ég fyrirgef honum þá heldur hann áfram að meiða mig." Fyrirgefning þýðir ekki að samskipti verði eins og áður. Það tekur tíma að byggja upp traust aftur.  Ef brotið er ofbeldi eða setur líf mitt í hættu - þá á ég að fyrirgefa, en halda mér í burtu öryggis míns vegna. "Ef ég fyrirgef þá meiðir hann mig bara aftur."  Sannleikurinn er sá að Guð hefur gefið mér frelsi, frelsi til að velja, ég get valið að sýna miskunn, ég get valið að fyrirgefa jafnvel þótt ekki sé beðið um fyrirgefningu eða þótt mér finnist sem engin merki um iðrun sé  til staðar. Kristur fyrirgaf mér.  Hann dó á krossinum fyrir mig og tók þar á sig allar mínar misgjörðir og það gerði hann einnig fyrir alla aðra.                                              </description>
      <pubDate>Wed, 25 May 2011 14:50:39 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að láta leiðast af Guði eða öðrum ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/521759/</link>
      <description>"Allir sem leiðast af anda Guðs eru Guðs börn."  Róm.8.14 Lífið er eins og völundarhús, það er auðvelt að villast. Við verðum fyrir þrýstingi úr öllum áttum og ætlast er til að við höldum öllum ánægðum. Við skoðum fólkið sem skiptir mestu máli í lífi okkar, og reynum að finna út hvað það er sem þau ætlast til af okkur og hvernig við getum komið á móts við það, einhversstaðar á þeirri leið töpum við sjónum af okkur sjálfum.  Það er kominn tími til að við stöldrum við og spyrjum, "Hvern lifi ég fyrir ? Hvers vegna geri ég það sem ég geri ?" Páll skrifar, "Guð hefur gefið okkur hverju og einu hæfileika til ákveðinna hluta... notum hæfileikana"  Hvaða hæfileika hefur Drottinn gefið þér?  Þeim sem tekst að vera þeir sjálfir leifa öðrum ekki að stjórn sér því þeir láta leiðast af Drottni. "Allir sem leiðast af anda Guðs eru Guðs börn."  Láttu það ekki trufla þig þó annað fólk setji kröfur á þig. Þetta er þitt líf, taktu stjórnina !  Ef til vill er álagið sem þú finnur fyrir alls ekki sprottið af því að aðrir setji kröfur á þig, ástæðuna er ef til vill að finna í því að þú ert svo upptekin að þóknast öllum öðrum. Jú, það koma alltaf tímar hjá okkur öllum þar sem við erum upptekin við að gera hluti sem við ættum ekki að gera. Við gerum þá af því að okkur þykir vænt um fólk, og á þann hátt sýnum við "ávexti andans" Gal.5.22. Það er allt annað en láta stjórnast af öryggisleysi eða endalausum kröfum annara.  Þegar þú reynir að vera öllum allt, þá villist þú fljótlega. Auk þess eigum við á hættu að missa af velþóknun Guðs þegar líf okkar snýst um það að þóknast öðru fólki. Það er kominn tími til að við byrjum að spyrja "Drottinn, hvað vilt þú að ég geri?" Þegar hann opinberar það fyrir þér, gefðu þig þá heilshugar að því, án tillits til þess hvað öðrum finnst.                                           </description>
      <pubDate>Mon, 09 May 2011 23:44:15 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Það er pláss fyrir alla við borðið ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/519110/</link>
      <description> "Þar var honum búinn kvöldverður, og Marta gekk um beina, en Lasarus var einn þeirra, sem að borði sátu með honum."  Jóh.12.2 Eftir að Jesús hafði reist Lasarus upp frá dauðum, lesum við að Lasarus og systur hans buðu Jesú í mat. Marta var upptekin við það að þjóna til borðs, María aftur á móti sat og hlustaði á það sem Jesús hafði að segja, og Lasarus spjallaði við gestina. Þannig er það að það er pláss fyrir alskonar fólk við borð Drottins. Lítum nánar á Mörturnar. Þær eru venjulega einhverstaðar baka til með uppbrettar ermar, og sjá til þess að allir hafi nóg að borða og drekka. Þær sækjast ekki eftir sviðsljósinu og oft kunnum við ekki að meta þær fyrr en þær vantar. Vandamálið við Mörturnar er að þær eiga það til að gera verkin meira virði en Drottinn. Þær þurfa að muna að lofgjörð er líka þjónusta. Maríur ! Þær eiga það til að gleyma því að það þarf að borga reikninga og útbúa mat. Stundum eru þær svo andlegar að það er ekkert jarðsamband. Þær verða að gera sér grein fyrir því að það að þjóna er líka lofgjörð. En við þurfum á Maríum að halda, þær koma með ástríðu í lofgjörð okkar, og þú getur alltaf stólað á þær munu leita Drottins fyrir aðra. Lasarus ! "Nú komst allur fjöldi Gyðinga að því, að Jesús væri þarna, og þeir komu þangað, ekki aðeins hans vegna, heldur og til að sjá Lasarus, sem hann hafði vakið frá dauðum. Þá réðu æðstu prestarnir af að taka einnig Lasarus af lífi, því vegna hans sneru margir Gyðingar baki við þeim og fóru að trúa á Jesú." Jh.12.9-11  Saga Lasarusar var svo stórkostleg að þeir sem heyrðu hana tóku trú. Hann minnir okkur á það að við eigum öll sögu að deila með öðrum um náð Drottins og gæsku hans. Hvernær deildir þú síðast þinni sögu með öðrum? Þannig að ef þú ert Marta þá sér Drottinn verkin sem þú vinnur í kærleika. Ef þú ert María þá hefur hann dálæti að lofgjörð þinni. Ef þú ert Lasarus þá lofar hann að heiðra vitnisburðinn þinn.  Það er pláss fyrir okkur öll við borðið ...                                               </description>
      <pubDate>Mon, 25 Apr 2011 19:57:16 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>" Í blíðu og stríðu ... "</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/517054/</link>
      <description> "Hann hafði elskað sína, þá sem í heiminum voru. Hann elskaði þá uns yfir lauk." Jóh.13.1 Það var einn annasaman morgun á yfirfullri bráðamóttöku að hjúkrunarkona hjálpaði gömlum manni að fá sér sæti, en hann var kominn til þass að láta taka sauma úr sári á hendinni. Hann sagði, "Ég er tímabundinn, því ég á að vera kominn annað eftir klukkustund." Þar sem hægt gekk á röð sjúklinganna sem voru á undan honum þá leit hann aftur og aftur óþreyjufullur á úrið sitt. Hjúkrunarkonan gerði sér grein fyrir því að hann kæmi ekki til með að ná stefnumótinu sem hann átti að mæta á og því fór hún með hann inn á eina stofuna og skoðaði sárið á hendi hans. Þar sem það var vel gróið leitaði hún álits hjá einum af læknunum sem gaf grænt ljós á að fjarlægja saumana og búa um sárið að nýju.  Hún spurði manninn, "Ertu að flýta þér til annars læknis?" "Nei, ég er að fara og borða morgunmat með konunni minni sem er á hjúkrunarheimili", sagði maðurinn. Hún spurðu þá um heilsu konunar hans og hann sagði henni að hún væri með Alzheimer. "Kemur það henni í uppnám ef þú kemur of seint?" Gamli maðurinn sagði henni að hún hefði ekki þekkt hann í fimm ár. Undrandi spurði hjúkrunarkonan þá, "En þú ferð samt til hennar á hverjum morgni, þó svo að hún viti ekki hver þú ert?" Gamli maðurinn brosti, klappaði henni vingjarnlega á handabakið og sagði, "Ó, já. Hún þekkir mig ekki, en ég man ennþá hver hún er!" Að elska "í blíðu og stríðu" þýðir að vera gefinn hvort öðru, öllum stundum og hvernig sem kringumstæðurnar í lífinu kunna að vera. Þannig elskar Kristu okkur, "Hann hafði elskað sína ... hann elskaði þá uns yfir lauk." "Nýtt boðorð gef ég yður ... eins og ég hef elskað yður skuluð þér einnig elska hvert annað." Jóh.13.34 Þannig er kærleikurinn, hann yfirgefur ekki þó menn og kringumstæður breytist.                                                   </description>
      <pubDate>Thu, 14 Apr 2011 13:23:44 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Guð gleymir ekki sáttmála sínum við þig ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/513023/</link>
      <description> "Mun ég minnast sáttmálans milli mín og ykkar"  1. Mós.9.15 Þegar Nói talaði um regn þá var það tákn um dóm. En eftir flóðið sagði Guð,  "Aldrei aftur"              1. Mós.9.15.  Hann sagði við Nóa, "Þegar ég færi ský yfir jörðina og boginn sést í skýjunum mun ég minnast sáttmálans milli mín og ykkar og allra lifandi skepna, alls holds, og aldrei framar skal vatnið verða að flóði sem tortímir öllu lífi."  1. Mós.9.14-15  Frá því augnarbliki í Ritningunni, varð regn táknmynd um blessun. "Sjáið hvort ég lýk ekki upp flóðgáttum himins og helli yfir ykkur óþrjótandi blessun"  Mal.3.10  Ert þú hræddur um að vandamálin úr fortíðinni komi aftur? Ekki vera það. Haltu bara áfram á göngunni með þeim Guði sem lofaði, "Aldrei aftur!" Þegar Drottinn notar það sem hefði getað gert út af við þig til að hjálpa þér til að vaxa, þá munt þú horfa um öxl og segja,  "hjarta þeirra er sljótt og feitt en ég hef yndi af lögmáli þínu."  Slm.119.71  Án erfiðra tíma hefðir þú ekki uppgötvað; 1. Að stress geti skapað innra með þér hungur til að leita Drottins frekar en eihvers annars.  2. Kraft bæna þinna.  3. Það sem Guð getur gert þrátt fyrir mótbárur.  4. Að þegar Guð heyrði grát þinn þá voru tárin þín svo dýrmæt að hann safnaði þeim saman.  "Þú hefur talið hrakninga mína, safnað tárum mínum í sjóð þinn, þau eru rituð í bók þína."  Slm.56.9    5. Að engill Drottins varðveitti þig þegar óvinurinn sat um líf þitt,  "Engill Drottins setur vörð kringum þá sem óttast hann og frelsar þá."  Slm.34.8  6. Að blessun Guðs var ekki undir því komin að vinir þínir stæðu við bakið á þér.  7. Að hann leiddi þig í erfiðu kringumstæðunum af því að hann sá regnbogann og hann mundi lofoðið sem hann hafði gefið.                                            </description>
      <pubDate>Fri, 25 Mar 2011 11:17:57 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Taktu upp skjöldinn þinn ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/510617/</link>
      <description> Ef.6.16 "Takið umfram allt skjöld trúarinnar sem þið getið slökkt með öll logandi skeyti hins vonda." Allir verða fyrir árásum - í huganum, heima fyrir, í vinnunni eða í fjármálunum.  Finnst þér þú vera illa farinn og særður vegna stöðugra árása? Þá er kominn tími til að snúa blaðinu við! Það er kominn tími til að slökkva hin eldlegu skeyti. Tími til kominn fyrir þig að ganga í sigri. Já, en hvernig? Með því að taka upp skjöld þinn, skjöld trúarinnar. Strjúka af honum rykið og nota hann daglega, því að Orð Guðs segir að hann muni slökkva ÖLL, ekki sum, öll skeyti hins illa. 2.M.15.6 segir; "Hægri hönd þín, Drottinn, hefur gert sig dýrlega með afli, hægri hönd þín, Drottinn, kremur fjandmenn." Hann mun hjálpa þér að yfirstíga það sem kemur í gegn þér, ef þú treystir honum. Ef þú ert þreyttur á því að vera stöðuglega barinn niður ... þreyttur á því að vera misnotaður ... taktu valdið sem þér er gefið í trúnni og sjáðu hvernig sérhver árás, sérhver hindrun, sérhver bölvun og öll eldleg skeyti stöðvast þegar þú notar trú þína á Jesúm Krist.  Í honum getur þú sigrað það sem kemur í gegn þér. Treystu honum !  1. Jh.5.4-5 "því að sérhvert barn Guðs sigrar heiminn og trú okkar er sigurinn, hún hefur sigrað heiminn. Hver er sá sem sigrar heiminn nema sá sem trúir að Jesús sé sonur Guðs?"  Róm.8.37 "Nei, í öllu þessu vinnum við fyllsta sigur í krafti hans sem elskaði okkur."  Jh.16.33 "Þetta hef ég talað við yður svo að þér eigið frið í mér. Í heiminum hafið þér þrenging. En verið hughraustir. Ég hef sigrað heiminn."                                                       </description>
      <pubDate>Mon, 14 Mar 2011 09:46:08 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að taka sér stað í áætlun Guðs ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/447723/</link>
      <description> "Ég er Guð föður þíns, Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs." 2.M.3.6 Í dag erum við þannig gíruð að við hugsum um hlutina sem sjálfsagða. Við erum vön því að skjótast til að gera hlutina og boðin eru SMS, við erum lítið fyrir það að bíða eftir hlutunum. Á sama hátt umgöngumst við Guð og það sem hann vill að við gerum fyrir hann, við viljum sjá  hlutina gerast strax og að það gerist fyrir tilstilli okkar ekki einhvers annars. En þannig virkar Guð, það er ekki gefið að við sjáum hlutina verða að raunveruleika þó svo að við fáum að íta þeim úr vör. Guð sagði við Móse, "ég er Guð föður þíns  ... Abrahams ... Ísaks, og  ... Jakobs" Guð hafði gefið forfeðrum Móse fyrirheiti hundruðum ára áður og nú var það hlutskipti Móse að taka sér stöðu í áætlun Guðs. Við erum jú bara einn hlekkurinn í áætlun Guðs og því fyrr sem við komum auga á það því betra. Áætlun Guðs er jú mun stærri en allar okkar áætlanir. "Það er ekki aðal atriðið hver sáir, eða hver vökvar. Það sem skiptir öllu máli er að Guð lætur sáðkornið vaxa. Samvinnan er fólgin í því að sá og vökva. "Þannig skiptir það engu hver gróðursetur eða hver vökvar. Það er Guð sem skiptir máli, hann gefur vöxtinn. Sá sem gróðursetur og sá sem vökvar eru eitt. En sérhver mun fá laun eftir erfiði sínu." 1. Kor.3.7-8  Það er merkilegt hversu miklu þú færð áorkað ef þú ert ekki upptekin af því hver ber kyndilinn yfir endalínuna. "Börnin mín! Þetta skrifa ég ykkur til þess að þið skulið ekki syndga. En ef einhver syndgar, þá höfum við málsvara hjá föðurnum, Jesú Krist, hinn réttláta. Hann er friðþæging fyrir syndir okkar og ekki einungis fyrir syndir okkar heldur líka fyrir syndir alls heimsins."  1.Jh. 2.1-2 Eitt af erfiðu hlutunum við boðorð Guðs er það að þau beina kastljósinu að hlutum í lífi okkar sem ekki eru réttir - jafnvel þegar okkur finnst við standa okkur nokkuð vel. Ef.2.8-9  "því að af náð eruð þið hólpin orðin fyrir trú. Þetta er ekki ykkur að þakka. Það er Guðs gjöf. 9Ekki byggt á verkum, enginn skal geta miklast af því." Við megum alldrei gleyma því að frelsun okkar er ekki háð því hversu vel við stöndum okkur. Frelsið er algjörlega háð trú okkar á Jesúm Krist. Lof sé Guði fyrir það að við þurfum ekki að gera þetta upp á eigin spýtur!  "Við vitum að allt, sem lögmálið segir, er þeim ætlað sem fengu lögmálið til þess að sérhver munnur þagni og allur heimur verði að svara til saka fyrir Guði. 20Enginn maður réttlætist fyrir Guði með verkum í hlýðni við lögmálið en lögmálið kennir hvað sé synd." Róm.3.19-20 Lesum Boðorðin til þess að við séum meðvituð um hluti í lífi okkar sem við þurfum að skoða en missum aldrei augun af þeirri staðreynd að við erum kölluð til trúar og kærleika í Kristi Jesú.                                       </description>
      <pubDate>Thu, 15 Apr 2010 13:24:37 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að bíða ......</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/441852/</link>
      <description>"Heyr, kallað er: "Greiðið Drottni veg um eyðimörkina, ryðjið Guði vorum beina braut í auðninni,"  Jes.40.3     Allir fara í gegnum tímabil þar sem þeir þurfa að bíða. Oft þá varpar fólk öllu frá sér og bíða eftir því að Guð geri allt sem gera þarf. Eitt verðum við að hafa í huga og það er að við verðum að gera það sem að okkur snýr í undirbúningnum. Þú verður að tala eins og hlutirnir muni gerast og framganga með sama hugarfari. Nú segja ef til vill margir, "Já, en Jón Þór, hvað ef ég geri þetta og ekkert gerist ?" Þá segi ég aftur á móti, "hvað ef þú gerir þetta og það gerist ?" Jafnvel þó svo að hlutirnir fari ekki nákvæmlega eins og þú hafðir óskað,  þá værir þú betur staddur jákvæður og vongóður heldur en gangandi um niðurlútur og vonlítill. Mér finnst gott það sem Davíð segir í Orði Guðs, "Guð, tími minn er í þínum höndum." Í raun er hann að segja, "Guð, ég veit ekki hvernær það mun gerast, en ég veit að þú veist hvað er mér fyrir bestu." Þannig ætla ég að ganga út í daginn í dag fullur eftirvæntingar. Og þó svo að ekkert gerist, þá ætla ég ekki að leggjast til hvílu vonsvikinn. Þvert á móti þá ættla ég að leggjast á koddann vitandi það að ég er einum degi nær því að sjá drauma mína og þrár verða að raunveruleika !                              </description>
      <pubDate>Fri, 19 Mar 2010 09:58:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Náð ?</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/432730/</link>
      <description> Mörg orð og hugtök sem við notum hafa á einhvern hátt orðið þannig að við eigum í vandræðum með að skylja hver meiningin er. Dæmi um skíkt eru orðin náð, lög og jafnvel fagnaðarerindi. Hvað ætli orðabækur segji um orð eins og náð, ég skoðaði Webster. Náð &amp;gt;&amp;gt; "takmarkalaus miskunn," "óverðskuldaður greiði" eða "kærleikur sem við eigum ekki skilinn." Marga hefur maður hitt sem hafa verið þeirrar skoðunar að þeir geti ekki frelsast, þeir ættu enga von því þeir hefðu syndgað allt sitt líf og ekkert gott væri til í þeim. En staðan er sú að það er von fyrir alla menn, ekki hvað síst þann sem telur ekkert gott vera til í sér. Það var nákvæmlega það sem Jesús reyndi að kenna gyðingunum - kennslan um náðina. Þeir reyndu stöðugt að sýna fram á það að þeir væru betri en annað fólk. "Þeir voru jú af ættkvísl Abrahams og undir lögmáli Móse, og þar af leiðandi betri en þeir sem umhverfis þá bjuggu." Það er merkilegt til þess að hugsa að maðurinn hefur komist að leyndardómum um uppsprettu alls kyns hluta sem hafa verið huldir í þúsundir ára en eins mikilvægur hlutur eins og uppruni náðarinnar hefur lítinn áhuga vakið. Mig langar til þess að leiða okkur að tveimur versum í 1. kafla Jóhannesarguðspjalls, 14. og 17. vers  "Og Orðið varð hold, (Hold þýðir maður.) hann bjó með oss, fullur náðar og sannleika og vér sáum dýrð hans, dýrð sem sonurinn eini á frá föðurnum." og  "Lögmálið var gefið með Móse en náðin og sannleikurinn eru komin með Jesú Kristi." og síðan Róm.5.15 "En náðargjöf Guðs og falli Adams verður ekki jafnað saman. Einn maður féll og við það dóu allir, en einn maður, Jesús Kristur, er sú náðargjöf Guðs sem allir skulu njóta ómælt." Hér er talað um "gjöf Guðs" sem allir fá að njóta. Síðan lesum við orð Páls til Korintumanna í fyrra bréfi hans 1.kafla 3.og 4. vers  "Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. Ávallt þakka ég Guði mínum fyrir ykkur, hann hefur veitt ykkur náð sína í Kristi Jesú."  Margir tala um náð en þekkja hana ekki því þeir þekkja ekki  Jesú, því að nema við þekkjum hann er ómögulegt að þekkja náð Guðs. Ef þú vilt njóta náðar þá verður þú að þekkja Guð, hann er Guð allrar náðar. Ef Guð væri nú þannig að hann elskaði okkur ekki fyrr en við værum verðug ástar hans þá yrði biðin löng.   Hverjum auðsýnir Guð náð ? Matt.21.28  "Jesús sagði: "Hvað virðist ykkur? Maður nokkur átti tvo syni. Hann gekk til hins fyrra og sagði: Sonur minn, far þú og vinn í dag í víngarði mínum. Hann svaraði: Það vil ég ekki. En eftir á sá hann sig um hönd og fór. Þá gekk hann til hins síðara og mælti á sömu leið. Hann svaraði: Já, herra, en fór hvergi. Hvor þeirra gerði vilja föðurins?" Þeir svara: "Sá fyrri." Þá mælti Jesús: "Sannlega segi ég ykkur: Tollheimtumenn og skækjur verða á undan ykkur inn í Guðs ríki."  Af hverju ? Er það vegna þess að hann elskar þau meira ?  Nei, þeir vildu ekki iðrast, vildu ekki taka við náðinni. Töldu sig ekki hafa þörf fyrir hana. Hver sá sem upplifir sig glataðan er nálægur því að frelsast, því þú þarft ekki að sannfæra hann um það að hann sé glataður. Hver sá, maður eða kona, sem vill frelsast og snúa sér til Drottins, Hann mun frelsa hann. Hér er ekki spurning um fortíð þína. Hann mun mæta hverjum þeim sem til hans kemur. Það er enginn sem náð Guðs getur ekki gefið fullan sigur ef hann er aðeins tilbúinn að taka við. Mk.7.24-30   24Jesús tók sig upp þaðan og hélt til byggða Týrusar. Þar fór hann inn í hús og vildi engan láta vita. En eigi fékk hann dulist. 25Kona ein frétti þegar af honum og kom og féll honum til fóta en dóttir hennar hafði óhreinan anda. 26Konan var heiðin, ættuð úr Fönikíu sýrlensku. Hún bað Jesú að reka illa andann út af dóttur sinni. 27Hann sagði við hana: "Lofaðu börnunum að seðjast fyrst, ekki sæmir að taka brauð barnanna og kasta því fyrir hundana." 28Hún svaraði honum: "Satt er það, herra, þó eta hundarnir undir borðinu af molum barnanna."  29Og Jesús sagði við hana: "Vegna þessara orða skaltu heim snúa, illi andinn er farinn úr dóttur þinni. 30Hún fór heim, fann barnið liggjandi á rúminu og illi andinn var farinn. "   Tökum eftir því hvernig Jesús kom fram við konuna - hún var ekki af ættkvísl Abrahams. Hann kom til að frelsa sitt eigið fólk en þau tóku ekki á móti honum. Hann vildi sýna gyðingunum náð en þeir voru ekki tilbúnir til að taka við henni. Hvað í ósköpunum gerðist hér, kallaði Jesús hana "hund" ? Hvernig hefði okkur orðið við ? Hún hafði alla ástæðu til að fara burt án þess að fá blessunina ef ekki hefði komið til algjör örbirgð hennar og vonlausar kringumstæður. Jesús sagði þetta við hana til að reyna hana, viðbröggð hennar voru, "Satt er það, herra ... " Jesús hafði sagt að það væri betra að gefa en að þyggja og hún kom sér á þann stað að geta tekið við blessun hans og orði hans. Hún var sátt við það að fá bara brauðmolana svo lengi sem hann heyrði hver þörf hennar var. Þannig að í staðinn fyrir að fá molana þá fékk hún allt brauðið. Á sama hátt þá fáum við allt sem Kristur hefur fyrir okkur ef við snúum hjarta okkar til hans. Ó, að við mættum öll komast á stað þessarar konu, skylja stöðu okkar og hrópa til Jesú. Fyrirheitið er það að ef við gerum það þá tekur hann okkur að sér og blessar okkur. Vandamálið sem enn stendur út af borðinu er að fólk vill ekki viðurkenna að það hafi þörf fyrir náð Guðs. Ef þú vilt að sonur Guðs mæti þér þá verður þú að vera tilbúinn að koma til hans eins og þú ert og hann mun mæta þér með náð og miskunn. "En tollheimtumaðurinn stóð langt frá og vildi ekki einu sinni hefja augu sín til himins heldur barði sér á brjóst og sagði: Guð, vertu mér syndugum líknsamur!" Lk.18.13   Í Lk.7.1-5 sjáum við hverja hugmynd Gyðingarnir höfðu varðandi það hverjir væru verðugir þess að Jesús kæmi og læknaði þá, "Þá er Jesús hafði lokið við að tala við fólkið fór hann til Kapernaúm. 2Hundraðshöfðingi nokkur hafði þjón sem hann mat mikils. Þjónninn var sjúkur og dauðvona. 3Þegar hundraðshöfðinginn heyrði um Jesú sendi hann til hans öldunga Gyðinga og bað hann koma og bjarga lífi þjóns síns. 4Þeir komu til Jesú, báðu hann ákaft og sögðu: "Verður er hann þess að þú veitir honum þetta ""  Hvað var það sem gerði hann "verðugann"? 5því að hann elskar þjóð okkar og hann hefur reist samkunduna handa okkur. Hann var ekki verðugur vegna þess að hann var syndari, nei-nei, alls ekki. Sama gamla sagan enn og aftur, og enn þann dag í dag setjum við þetta svoldið upp á þennan hátt. DROTTINN KOMDU STRAX !   Hvenig getum við vænst náðar ef þetta er afstaða okkar? Um leið og við leggjum málið þannig niður fyrir okkur að einhver sé verðugur þá hverfur náðin. Ef Guð auðsýnir einhverjum náð af því að hann á það inni hjá honum þá væri Guð jú bara að borga skuld sína við viðkomandi. Hér notar Jesús tækifærið til að kenna þeim "Jesús fór með þeim en þegar hann var enn nokkuð frá húsinu sendi hundraðshöfðinginn vin sinn til Jesú og sagði, Ómaka þig ekki, herra, því að ég er ekki verður þess að þú gangir inn undir þak mitt." Þetta er aumýktin sem þarf ! "Þess vegna hef ég ekki heldur talið sjálfan mig verðan þess að koma til þín. En mæl þú eitt orð, og mun sveinn minn heill verða." Hann átti trú ! Spurningin er ekki hversu miklar syndir þínar eru, ef þú aðeins trúir. Í þessu tilfelli þá læknaði Jesús af því að hann hafði trú, hann þurfti ekki að fara inn í hús hans og skoða sjúklinginn. Jesús var undrandi, ég held að Jesús hafi bara tvisvar orðið undrandi. Fyrst vegna vantrúar Gyðinganna og síðan vegna trúar hundraðshöfðingjans (Mk.6.6) Kristur er vinur syndarans og hann er alltaf til staðar fyrir hann. Hann auðsýnir alltaf náð þegar við erum tilbúin til að játa synd okkar frammi fyrir honum. Til að frelsast þá verður þú að koma til hans. Við hugsum strax "hvað á ég að gera?", ef náðin er gjöf hans hvað ættir þú þá að geta gert? Þú verður aldrei nógu góður ! Það er ekki hægt að vinn sér inn náð Guðs. Ef.2.8-9 "því að af náð eruð þið hólpin orðin fyrir trú. Þetta er ekki ykkur að þakka. Það er Guðs gjöf. 9Ekki byggt á verkum, enginn skal geta miklast af því."    Frelsun sálna okkar er algjörlega undir náð Guðs komið. "Gjöf Guðs er eilíft líf, það er vonin sem við eigum og höldu í !" Munurinn á Mörtu og Maríu var sá að Marta var upptekin af því að gera eitthvað fyrir Drottinn en María vildi bara taka við því sem hann hafði að gefa henni. Guðs Orð er mjög skírt varðandi það hvað gerist ef við tökum ekki við frelsisverki hans. Það er ekki hægt að ætlast til þess að Guð geri meira en það sem hann hefur nú þegar gert. Bæn okkar og von er sú að náð Guðs nái til allra. Tit.2.11-15 "11Því að náð Guðs hefur opinberast til sáluhjálpar öllum mönnum. 12Hún kennir okkur að afneita óguðleik og veraldlegum girndum og lifa hóglátlega, réttvíslega og guðrækilega í heimi þessum, 13í eftirvæntingu okkar sælu vonar, að hinn mikli Guð og frelsari vor Jesús Kristur opinberist í dýrð sinni. 14Hann gaf sjálfan sig fyrir okkur til þess að hann leysti okkur frá öllu ranglæti og hreinsaði sjálfum sér til handa eignarlýð, kostgæfinn til góðra verka. 15Tala þú þetta og uppörva og vanda um með allri röggsemi." Fyrir þann sem er í synd þá er eitt sem hann verður að gera, það er að koma til frelsarans og snúa baki við syndinni. Spurningin er ekki hvort þú getir frelsast, heldur viltu ? Það er spurningin sem þú verður fyrst að svara. Ef við gætum svarað spurningunni fyrir aðra þá gerðum við það, en hver og einn verður sjálfur að taka skrefið.  Jesús sagði við konuna sem átti að grýta, "Ég sakfelli þig ekki heldur. Far þú. Syndga ekki framar." Jh.8.11    Ef.1.3-7  "Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, sem í Kristi hefur blessað oss með hvers konar andlegri blessun í himinhæðum. 4Áður en heimurinn var grundvallaður hefur hann útvalið oss í Kristi, til þess að vér værum heilagir og lýtalausir fyrir honum. Í kærleika sínum 5ákvað hann fyrirfram að veita oss sonarrétt í Jesú Kristi. Sá var vilji hans og velþóknun 6til vegsemdar dýrð hans og náð, sem hann lét oss í té í sínum elskaða syni. 7Í honum, fyrir hans blóð eigum vér endurlausnina og fyrirgefningu afbrota vorra."  Náðin tilheyrir kristinni trú - ekki öðrum.  Hún er grundvöllurinn og upphafið af öllu því sem við erum í Guði. Hann vill að við séum frjál, frjáls til að elska og vera elskuð og á þeim grundvelli hefur hann samband við okkur. Breytingarnar koma ekki í líf okkar af því að gera svo mikið heldur þegar við sjáum hann eins og hann er. Það hver þú ert í Guði skiptil öllu máli - ekki hvað þú gerir ! "En öllum þeim sem tóku við honum gaf hann rétt til að verða Guðs börn, þeim sem trúa á nafn hans."   Jh.1.12                              </description>
      <pubDate>Mon, 08 Feb 2010 10:16:04 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að frelsast ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/432728/</link>
      <description>Jesús sagði í Jóh.11.25-26  Jesús mælti: "Ég er upprisan og lífið. Sá sem trúir á mig mun lifa þótt hann deyi. Og hver sem lifir og trúir á mig mun aldrei að eilífu deyja. Trúir þú þessu?"  Frelsunin er ókeypis gjöf. Það þýðir að þú getur ekki áunnið þér leið til himna. Góð verk koma þér ekki þangað, né að vera góð manneskja. Þú getur aldrei orðið nógu góður til að komast inn í himininn því jafnvel ein einasta synd mun halda þér í burtu. Jesús hefur þegar greitt gjaldið fyrir þína synd. Það að ímynda sér að þú getir frelsað þig sjálfur er hrein móðgun við hann sem gaf líf sitt fyrir þig. Biblían segir að réttlæti okkar sé eins og skítugir tötrar og að það sé engin leið að komast til himna með eigin gjörðum. Biblían segir einnig að við erum frelsuð af náð fyrir trú en ekki af eigin verkum. Frelsið er gjöf frá Guði. Þú getur tekið á móti stórkostlegri gjöf Guðs, frelsinu í Jesú Kristi eða á hinn bóginn getur þú hafnað henni. Guð skapaði þig með frjálsan vilja til að velja, hann mun ekki þvinga þig til eins né neins. Þeir sem taka við Jesú Kristi taka við gjöf eilífs lífs og syndir þeirra eru fyrirgefnar. Þeir sem hafna honum fá ekki syndir sínar fyrirgefnar. Allir munu stand auglitis Jesú Kristi einhverntíman. Þá mun hann annaðhvort vera frelsari þinn eða dómari. Biblían segir, "trúðu á Drottinn Jesúm Krist og þá munt þú frelsast." Hvað þíðir það að trúa?  Trúðu því sem Biblían segir. Trúðu að Jesús er Guð - önnur persónan í þrenningunni. Trúðu að hann kom holdi klæddur, fæddur af meyju. Trúðu því að hann hafi lifað hreinu og syndlausu lífi. Túðu þvi að Guð faðirinn elski þig og að hann sendi son sinn til að deyja fyrir syndir þínar svo að þú glatist ekki. Trúðu því að reyði Guðs hvílir yfir syndinni en eilífa lífið er að finna í Jesú Kristi. Trúðu því að þú getur ekki frelsað þig sjálfur, með góðum verkum. 1.Jóh.4.9-10  "Í því birtist kærleikur Guðs til okkar að Guð hefur sent einkason sinn í heiminn til þess að hann skyldi veita okkur nýtt líf. 10Þetta er kærleikurinn: Ekki að við elskuðum Guð heldur að hann elskaði okkur og sendi son sinn til að vera friðþæging fyrir syndir okkar."  Trúðu því að Jesú Kristur reis upp frá dauðum og situr við hægri hönd Guðs. Róm.8.34  "Hver sakfellir? Kristur Jesús er sá sem dáinn er. Og meira en það: Hann er upprisinn, hann er við hægri hönd Guðs og hann biður fyrir okkur."  Trúðu orðum Jesú í Biblíunni Jóh.14.6     Jesús segir við hann: "Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið. Enginn kemur til föðurins nema fyrir mig."  Trúðu því að með því að taka á móti honum, þá eignast þú líka eilíft líf. Jóh.3.15     "svo að hann veiti hverjum sem trúir á hann eilíft líf."  Þú verður að trúa því að Jesús dó fyrir þig og viðurkenna að þínir verðleikar og góð verk geta ekki frelsað þig. Þú færð engu bætt við frelsun  þína. Fórn hans á krossinum er fullkomin. Þú verður að treysta honum 100% því hann frelsar fullkomlega. Þú verður að taka á móti Jesú Kristi sem þínum persónulega frelsara - trúa af öllu hjarta - að hann greiddi gjaldið fyrir þína synd. Gefa frá þér stoltið og viðleitnina að reyna að "bæta þig" og afhenda sekt þína og sál í hendi Drottins - biðjandi hann að frelsa þig. Hrópaðu til hans af öllu hjarta. Sem hjálparvana syndari, sem getur ekki frelsað sjálfan þig, á verður þú að taka á móti Jesú Kristi sem frelsara og drottni. Hann hefur lofað þér að hann mun frelsa þig. Trúðu því að hann greiddi gjald syndar þinnar á krossinum og að hann reis upp frá dauðum. Mundu að það er als ekki neitt sem þú getur gert til að hreinsa þig sjálfur. Jesús tók á sig refsinguna fyrir boðorðin sem við höfðum brotið. Þegar þú tekur á móti Kristi, þá tekur þú við fyrirgefningu hans og eilífu lífi í honum því hann einn er frelsarinn. Gjaldið hefur þegar verið greitt að fullu en þú getur aðeins frelsast með því að taka á móti frelsaranum. Það er engin önnur leið. Róm.10.9-11     "Ef þú játar með munni þínum: Jesús er Drottinn, og trúir í hjarta þínu að Guð hafi upp vakið hann frá dauðum verður þú hólpinn. Með hjartanu er trúað til réttlætis, með munninum játað til hjálpræðis. Ritningin segir: Hver sem á hann trúir verður aldrei til vansæmdar."  Jer.29.13    "Ef þér leitið mín munuð þér finna mig. Þegar þér leitið mín af öllu hjarta"                          </description>
      <pubDate>Mon, 08 Feb 2010 10:03:24 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Ekki aftur snúið</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/430269/</link>
      <description>Ekki aftur snúið ... Hb.11.16     "En nú þráðu þeir betri ættjörð og himneska. Þess vegna blygðast Guð sín ekki fyrir að kallast Guð þeirra því að borg bjó hann þeim."     Abraham hafði ekki hugmynd um það hvert Guð ætlaði með hann; það eina sem hann var viss um var að hann gat ekki verið þar sem hann var. Hvernig förum við að því að útskýra það ? Án þess að efast um Guð þá lesum við, "Fyrir trú hlýddi Abraham, er hann var kallaður, og fór burt til staðar sem hann átti að fá til eignar. Hann fór burt og vissi ekki hvert leiðin lá."  Hb.11.8 Þegar hann var lagður af stað þá hvarflaði aldrei að honum að snúa við, sama hversu erfiðar kringumstæðurnar vor.  Hann vissi fyrir víst að Guð var ekki þar ...  Jefta er getið í Ritningunni vegna stórkostlegs sigurs sem hann vann á Ammónítum og vegna heits sem hann vann Guði fyrir bardagann, heit sem hann vildi ekki brjóta.  Dóm.11.35  "Ég hef lokið upp munni mínum við Drottin og ég get ekki tekið heit mitt aftur."  Það sem hélt Ísraelsmönnum í eyðimörkinni var að þeir voru endalaust að horfta um öxl, aftur til lífsins í Egyptalandi.  Í hvert einasta skipti sem Guð sagði "Farið til Kananlands" sögðu þeir "Já, en í Egyptalandi höfðum við  ....."  Sumir eiga í stökustu vandræðum með að njóta kritna lífsins því þeir eru stöðuglega að hugsa um það hversu skemmtilegir  hlutirnir voru í gamla lífinu. Eins og Ísraelsmenn þá er okkur títt hugsað til gömlu góðu daganna í Egyptalandi á meðan við horfumst daglega í auga við vandamálin sem upp koma í eyðimörkinni. Ef við hugsum þannig þá göngum við í hringi. Guð er ekki í fortíðinni, hann er í framtíðinni þinni.  Lestu gaumgæfilega, "Hefðu þeir haft í huga ættjörðina sem þeir fóru frá, hefðu þeir haft tíma til að snúa þangað aftur. 16En nú þráðu þeir betri ættjörð og himneska. Þess vegna blygðast Guð sín ekki fyrir að kallast Guð þeirra því að borg bjó hann þeim."  Hb.11.15-16 Þegar við höfum gengið með Guði, þá er ekki hægt að snúa við aftur !                                  </description>
      <pubDate>Thu, 28 Jan 2010 16:49:58 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Fagnaðarstund</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/421493/</link>
      <description> Ljósin, jólalögin og fallega innpakkaðar gjafirnar eru allt hluti af jólaundirbúningnum. En er það í raun það sem jólin snúast um ? Fyrir sumum eru jólin saga um fjárhirða, vitringa frá austurlöndum á úlföldum sínum og engla sem sungu, "Dýrð sé Guði í upphæðum og friður á jörðu og velþóknun Guðs yfir mönnum."  Lk.2.14   Við megum ekki láta myndirnar og söngvana draga okkur í burtu frá hinu raunverulega innihaldi jólanna!  Fæðing Jesú er hin raunverulega ástæða hátíðarinnar. Ungabarnið í jötunni er samt bara upphaf sögunnar. Reynum að sjá fyrir okkur Frelsarann á göngu um rykug stræti Júdeu. Siglum með honum þegar hann í fárviðri fer yfir Genesearet vatnið. Förum með honum til Kapernám og sjáum hann gera kraftaverk þar. Sjáum hann í útjaðri Jeríkó þar sem Bartimeus fálmar um í myrkrinu, ríghaldandi í lafrana sína. Blindi maðurinn hrópaði, "Jesús, sonur Davíðs, miskunna þú mér!" Mk.10.47  og blind augu hans opnuðust! Göngum með Drottni inn í Getsemane garðinn og heyrum hann segja, "Faðir minn, ef verða má þá fari þessi kaleikur fram hjá mér. Þó ekki sem ég vil heldur sem þú vilt."  Sjáum fyrir okkur þegar Jesús drekkur bikar, syndar, sjúkdóma og smánar þegar hann er nelgdur á kross. Hlustum þega hann notar síðasta andartak sitt til að segja, "Það er fullkomnað!"  Aldrei framan munum við finna hið allra heilagasta í byggingu byggðri með höndum manna. Nú mun það finnast í hjarta eins og sérhvers sem segir, "Ég meðtek Jesú Krist sem Drottinn minn og Frelsara."  Þegar við nú fögnum fæðingu Jesú skulum við muna að það er ein einasta ástæða fyrir fæðingu hans og lífi - þ.e. að leysa menn og konur, drengi og stúlkur undan harðstjórn djöfulsins. Þegar við fögnum fæðingu Frelsarans þá skulum við einnig fagna lífi hans, dauða og upprisu ... og ekki síst heiðra Drottinn fyrir að gefa líf sitt til þess að mannkyn öðlaðist frelsi.                                  </description>
      <pubDate>Sun, 20 Dec 2009 20:26:43 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Tíminn ... hvernig verðlegg ég hann ?</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/415739/</link>
      <description>               Normal.dotm   0   0   1   366   2088   jte.is   17   4   2564   12.0               0   false         18 pt   18 pt   0   0      false   false   false                                     /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable  {mso-style-name:"Table Normal";  mso-tstyle-rowband-size:0;  mso-tstyle-colband-size:0;  mso-style-noshow:yes;  mso-style-parent:"";  mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;  mso-para-margin-top:0cm;  mso-para-margin-right:0cm;  mso-para-margin-bottom:10.0pt;  mso-para-margin-left:0cm;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:12.0pt;  font-family:"Times New Roman";  mso-ascii-font-family:Cambria;  mso-ascii-theme-font:minor-latin;  mso-fareast-font-family:"Times New Roman";  mso-fareast-theme-font:minor-fareast;  mso-hansi-font-family:Cambria;  mso-hansi-theme-font:minor-latin;}        Slm. 90.12  "Kenn oss að telja daga vora, að vér megum öðlast viturt hjarta."  Dagarnir okkar eru eins og ferðatöskur sem eru allar eins, munurinn er sá að sumir ná að pakka mun meiru í þær en aðrir. Ástæðan er sú að þeir vita hverju þeir eiga að pakka.  Allir fá 24 tíma, en það fá ekki allir jafn mikið út úr þessum 24um tímum.  Það er mikið talað um það að stjórna tímanum sínum, en í raun stjórnum við ekki  tímanum, við stjórnum lífi okkar. Það er ekki hægt að stjórna tímanum; hann skundar bara áfram alveg sama hvað þú gerir.  Enginn -  sama hversu kænn hann er - getur sparað mínútur einn daginn til að nota þær þann næsta. Enginn vísindamaður getur skapað nýjar mínútur.   Last year America's most beloved investor was the world's richest man. This year he has to settle for second place after losing $25 billion in 12 months. Shares of Berkshire Hathaway down 45% since last March. Injected billions of dollars into Goldman Sachs, GE in exchange for preferred stock last fall; propped up insurance firm Swiss Re in February with $2.6 billion infusion. Admits he made some "dumb" investment mistakes in 2008. Upbeat about America's future: "Our economic system has worked extraordinarily well over time. It has unleashed human potential as no other system has, and it will continue to do so." Scoffs at Wall Street's over-reliance on "history-based" models: "If merely looking up past financial data would tell you what the future holds, the Forbes 400 would consist of librarians." Son of Nebraska politician delivered newspapers as a boy. Filed first tax return at age 13, claiming $35 deduction for bicycle. Studied under value investing guru Benjamin Graham at Columbia. Took over textile firm Berkshire Hathaway 1965. Today holding company invested in insurance (Geico, General Re), jewelry (Borsheim's), utilities (MidAmerican Energy), food (Dairy Queen, See's Candies). Also has noncontrolling stakes in Anheuser-Busch, Coca-Cola, Wells Fargo. Með öllum auðæfum sínum þá getur Warren Buffett ekki keypt sér klukkustund til að bæta við sóarhringinn sinn.  Fólk talar um það "að finna tíma", en það er ástæðulaust að leita, það er enginn tími liggjandi á lausu einhvers staðar. 24 tímar eru það sem við fáum hvert og eitt.  Skynsamt fólk gerir sér grein fyrir því tíminn er dýrmætasta eign þeirra. Þar af leiðandi gera þau sér fulla grein fyrir því í hvað tími þeirra fer. Þau eru stöðuglega meðvituð um það hvernig þau nota tímann sinn og spyrja sig stöðuglega, " næ ég því sem mögulegt er, út úr tímanum mínum ?"  Í bókinni What To Do Between Birth and Death: The Art of Growing Up  [ Hvað á að gera frá fæðingu til dauða: Kúnstin að vaxa úr grasi. ] skrifar Charles Spezzano: " Þú borgar ekki í raun og veru fyrir hlutina með peningum, þú borgar fyrir þá með tíma. "  Við segjum við okkur sjálf, " eftir fimm ár á ég nógu mikinn pening til að kaupa mér bílinn sem mig hefur alltaf langað í. Þá ætla ég að slappa af." Það þýðir að bíllinn mun kosta þig fimm ár, 1/12 af fullorðinsárunum þínum ef þú lifir til áttræðs. Breyttu nú verðgildi bílsins ( eða hvað sem það nú er) í tíma, og hugsaðu um það hvort það borgar sig.  Auðæfi þín eru ekki talin í eigum þínum --- mestu auðæfin eru fjölskyldan ,maki þinn, börnin þín og síðan vinir þínir. Og besta leiðin til að ávaxta auðæfin er að gefa þeim tíma    Slm.90.12-17  Kenn oss að telja daga vora, að vér megum öðlast viturt hjarta. Snú þú aftur, Drottinn. Hversu lengi? Sýn þjónum þínum miskunn.       Metta oss að morgni með miskunn þinni, að vér megum fagna og gleðjast alla daga vora. Veit oss gleði í stað daga þeirra er þú lægðir oss, ára þeirra er vér máttum illt þola. Sýn þjónum þínum dáðir þínar og dýrð þína börnum þeirra. Gæska Drottins, Guðs vors, sé með oss, blessa þú verk handa vorra.                                          </description>
      <pubDate>Mon, 23 Nov 2009 12:50:52 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að treysta Guði fyrir miklum hlutum</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/413743/</link>
      <description>               Normal.dotm   0   0   1   430   2454   jte.is   20   4   3013   12.0               0   false         18 pt   18 pt   0   0      false   false   false                                     /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable  {mso-style-name:"Table Normal";  mso-tstyle-rowband-size:0;  mso-tstyle-colband-size:0;  mso-style-noshow:yes;  mso-style-parent:"";  mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;  mso-para-margin-top:0cm;  mso-para-margin-right:0cm;  mso-para-margin-bottom:10.0pt;  mso-para-margin-left:0cm;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:12.0pt;  font-family:"Times New Roman";  mso-ascii-font-family:Cambria;  mso-ascii-theme-font:minor-latin;  mso-fareast-font-family:"Times New Roman";  mso-fareast-theme-font:minor-fareast;  mso-hansi-font-family:Cambria;  mso-hansi-theme-font:minor-latin;}        Mt.19.26  "Guði er ekkert um megn."  Enskt ljóðskáld skrifaði;    "Varastu þá sem standa afsíðis,  og mæta öllum kringumstæðum með átölum.  Heimurinn stæði kyrr  ef þeir sem stjórnuðu væru þeir sem segðu alltaf,  "Þetta er ekki hægt.""  Láttu ekki orðin "EKKI HÆGT" stoppa þig.   Jesús sagði, "Guði er ekkert um megn"   Ef þeir sem breyttu heiminum hefður látið alla "óhugsandi" hluti kyrra, lifðum við enn í svörtustu forneskju.   1. Þýskir sérfræðingar áætluðu að lestar sem ferðuðust á 40km hraða á klst. myndu valda alvarlegum hávaða og að farþegarnir myndu kafna þegar þeir keyðu í gegnum jarðgöng. Bandaríkjamenn bættu um betur og sögðu að það þyrfti að opna fleyri geðveikrahæli því fólk myndi missa vitið þegar það sæi fyrstu lestarnar.  2.  Þegar YWCA (Young Women´s Christian Association) Kristilegt félag ungra kvenna auglýsti fyrsta vélritunarnámskeiðið fyrir konur komu fram hörð viðbröggð sem sögðu "að líkamsbyggingu kvenna  myndi hraka vegna slíks álags."  3.  Sérfræðingar héldu því fram að járnskip ættu aldrei eftir að fljóta, járnið ætti eftir að eyðileggja möguleikan á því að nota kompás.  4.  Árið 1797 fordæmdu bændur í New Jersey fyrsta plóginn sem smíðaður var úr smíðajárni með þeim rökum að hann myndi eytra jarðveginn og ýta undir vöxt illgresis.  Orð sérfræðinganna !!  Flest erum við þannig gerð að okkur hættir til að hafa trú fyrir litlu frekar en miklu. Hugsjón er frumskilyrði til að komast af. Hugsjón frá Guði er aðeins hægt að meðtaka í trú og henni er viðhaldið með bæn og eldsneytið er Orð Guðs.   Spurningin er ekki um það hvað þú getur gert, heldur hvað Guð getur gert í lífi þínu þegar það er fullkomlega gefið honum. Hugsjón kemur í kring hlutum sem stand utan þess sem við teljum fyrirsjáanlegt, öruggt og þess sem við væntum. Okv.29.18   "Þar sem engar vitranir eru týnir fólk áttum."     Ef Guð hefur gefið þér hugsjón - fylgdu henni og treystu Guði fyrir meiru og stærri hlutum.     Það sem skylur að sigur og tap er - undirbúningurinn !  Það sem Jesús gerði árla morguns og seint um kvöld, var undirbúningur - hann bað...  Ef þú ætlar að vaxa í Guði þá verður það að undirbúa sig að verða hluti af daglega lífinu. Þú mátt aldrei hætta að spyrja Guð, "Hvað viltu að ég geri?"  Skipstjórinn á Queen Mary var spurður að því hversu langan tíma það tæki að stopp skipið, og hann svaraði, "Rétt rúmlega eina mílu!" síðan bætti hann við, "Góður skipstjóri hugsar að minsta kosti eina mílu framm í tímann." Árangur þinn ákvarðast alltaf af því hversu mikils virði hluturinn er þér og hversu mikið þú ert tilbúinn til að undirbúa þig.  Okv.24.3  "Af speki er hús reist og af skynsemi verður það staðfast." Alexander Hamilton (1755/57 - 1804), einn af þeim mönnum sem löggðu grunninn að Bandaríkjunum, fyrsti fjármálaráðherrann sagði: "Menn segja mig snilling, en öll mín snild er fólgin í þessu; þegar ég stend frammi fyrir verkefni þá kanna ég það til hlýtar."     Þannig, að ef þú vilt ná árangri - undirbúðu þig vel.                                    </description>
      <pubDate>Fri, 13 Nov 2009 13:29:36 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Kraftur uppörvunar ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/405034/</link>
      <description>               Normal.dotm   0   0   1   391   2230   jte.is   18   4   2738   12.0               0   false         18 pt   18 pt   0   0      false   false   false                                     /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable  {mso-style-name:"Table Normal";  mso-tstyle-rowband-size:0;  mso-tstyle-colband-size:0;  mso-style-noshow:yes;  mso-style-parent:"";  mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;  mso-para-margin-top:0cm;  mso-para-margin-right:0cm;  mso-para-margin-bottom:10.0pt;  mso-para-margin-left:0cm;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:10.0pt;  font-family:"Times New Roman";  mso-fareast-font-family:"Times New Roman";  mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}      1.     Allir þurfa uppörvun. Engin nær árangri nema hann fái þá hjálp sem hann þarf. Allir þeir sem náðu árangri í sögunni urðu það sem þeir voru vegna einstaklinga sem voru í lífi þeirra. Margir hafa séð ævintýramindirnar Chronicles of Narnia og The Lord of the Rings. Fæstir vita þó að höfundar bókanna, C.S.Lewis og J.R.R.Tolkien, voru prófesorar í háskólanum í Oxford og voru mjög nánir vinir. Þeir hittust í hverri viku og borðuðu saman, ræddu saman um skáldsögurnar sem þeir voru að skrifa og lásu fyrir hvern annan. Það var Tolkien sem hvatti Lewis, sem var trúleysingi, til að rannsaka kristindóminn, sem að lokum leiddi til þess að hann frelsaðist. Það var síðan Lewis sem hvatti Tolkien til að halda áfram að skrifa og leita að útgefanda. Ef ekki hefði komið til vinátta þeirra og hvatning, þá hefði heimurinn aldrei fengið þessi frábæru rit sem þeir skrifuðu. Allir - ungir, gamlir, lánsamir og ólánsamir, frægir og ekki frægir - sem hafa fengið uppörvun upplifa breytingu. Mark Twain sagði, "ein uppörvun getur haldið mér gangandi í heilan mánuð." Ein lítil uppörvun frá kennara getur breytt lífi barns. Uppörvun frá maka getur styrkt ef ekki bjargað hjónabandi. Hvatning getur orðið til þess að einstaklingur nær meiri árangri en ella. Biblían segir Orkv.16.24 "Vingjarnleg orð eru hunang, sæt fyrir góminn, lækning fyrir beinin"     2.     Goethe sagði, "Komdu fram við einstakling eins og hann virðist vera, og þú gerir hann verri. Komirðu fram við einstakling eins og þau séu nú þegar það sem þau gætu orðið, og þú gerir hann það sem hann ætti að vera." Skólastjóri nokkur kallaði til sín þrjá kennara og sagði, "þið þrír eruð þeir bestu sem við höfum, svo ég ætla að fela ykkur níjutíu af skörpustu nemendum okkar og sjá hvað þið getið gert úr þeim." Nemendurnir náðu 30% meiri árangri en allir aðrir nemendur skólans. Í lok skólans kallaði skólastjórinn kennarana þrjá til sín og sagði, "Ég verð að játa eitt, þið fenguð ekki nýjutíu bestu nemendurna heldur valdir af handahófi." Það sem meira er, "þið eruð ekki bestu þrír kennararnir, þið voruð þeir fyrstu sem dregnir vour úr hattinum." Hversvegna náðu kennararnir og nemendurnir svona góðum árangri?  Jú, þeir voru uppörvaðir þannig að þeir trúðu því að þeir gætu náð árangri. Mikill íþróttamaður sagði, "það sem gerir einstakling að góðum þjálfara er að hann fær einstaklinga til að trúa að þeir séu betri en þeir eru. Hann fær þig til að hafa trú á sjálfum þér. Hann lætur þig vita að hann hefur trú á þér. Hann fær þig til að fara lengra, og þegar þú hefur komist að því hversu góður þú í raun ert, þá sættirðu þig aldrei við að vera eitthvað annað en það best sem þú getur nokkurntíman orðið.  Hvern gætir þú uppörvað, núna ....... ?                              </description>
      <pubDate>Mon, 05 Oct 2009 09:22:13 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Huggun á erfiðum tímum</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/399729/</link>
      <description> "Guð hjálpar henni þegar birtir af degi"  Slm.46.5 Þegar veröld þinni hefur verið kollsteypt þá er mikilvægt að muna að áætlun Guðs fyrir líf þitt hefur ekki breyst. Þegar þér finnst þú vera fjötraður og engin leið virðist fær, þá er hér nokkuð gott er að hafa í huga.  Leitaðu að fljótinu. "Elfur kvíslast og gleðja Guðs borg, heilagan bústað Hins hæsta." Slm.46.4 Táknmyndin fljót (elfur) í Gamla testamentinu stendur fyrir það að Guð mun mæta sérhverri þörf. Þegar allir mannlegir möguleikar eru upp urnir, þá skulum við ekki örvænta, leitum að fljótinu. Leitaðu að borgini. Guð hefur sett bústað sinn, þar sem hann býr, mitt í kringumstæðunum. Borg Guðs, er táknmynd um nærveru hans og kraft og veitir fullvissu um að hann er enn við stjórn og hann hann mun koma með frið og reglu í sérhverjar kringumstæður.     Leitaðu tákna um nærveru Guðs. Guð hjálpar þér þegar birtir af degi. Þegar birtir af degi er táknmynd upp á nýtt upphaf, gefur von um það að betri tímar eru framundan, þrátt fyrir kringumstæðurnar eins og þær eru núna. "Náð Drottins er ekki þrotin, miskunn hans ekki á enda, hún er ný á hverjum morgni, mikil er trúfesti þín." Harm.3.22-23Skoðaðu ferilskrá Guðs. "Drottinn hersveitanna er með oss"  Slm.46.8  Að skoða það sem Drottinn hefur gert byggir trú og minnir okkur á að hann er hinn sami í dag, í gær og um alla tíð. Ef hann hefur einhverntíman séð um þig, þá mun hann gera það núna líka.Horfðu til Guðs og finnd frið hans. Með því að horfa til trúfesti hans sem er grundvöllurinn af því hver hann er þá getum við byrjað að byggja líf okkar á því sem ritningin segir, "játið að ég er Guð" Slm.46.11                    </description>
      <pubDate>Thu, 10 Sep 2009 17:58:20 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Það haustar ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/397372/</link>
      <description>"Fegurð hinna eldri eru gráu hárin (viska og reynsla)"  Okv.20.29 (Amplified Bible)Biblían segir okkur að þetta eru orð sem gott er að lifa eftir, hlustum því! Leifðu mér, eldri manni, að gefa þér orð til að lifa eftir. "Tíminn á það til að koma þér að óvörum. Það virðist sem svo að í gær var ég ungur, ný giftur og byrjaður nýtt líf. Hvert fóru árin? Jú, ég veit, ég hef lifað þau öll og ég rifja upp hvernig það var þá ... draumarnir og vonirnar mína. En hér er það komið ... haust lífs míns ... hvernig gerðist þetta svona hratt? Ég minnist þess að hafa horft á eftir eldra fólki og hugsað "haustið er svo langt undar að ég get ekki skilið það til hlítar né ímyndað mér það". En hér er það komið ... vinir mínir eru orðnir eldri og farnir að grána ... þeir fara hægar yfir ... ég sé miklar breytingar. Ég man þegar þeir voru yngri og fjörlegir, nú erum við að verða "gamla fólkið", nokkuð sem við héldum að ætti aldrei eftir að gerast. Það eitt að fara í sturtu er orðið takmark og að taka sér lúr er ekki lúxus lengur, það er nauðsynlegt, annars á ég það á hættu að sofna þar sem ég sit!  Ég er ekki tilbúinn fyrir verki,  sársauka, minni þrótt og það að geta ekki gert hluti sem mig langaði til að gera en gerði ekki. Haustið er komið og ég er ekki viss um hvernær veturinn kemur.Ef þú ert ekki kominn á þennan stað þá langar mig til að minna þig á að hann nálgast hrað enn þig grunar. Það sem þig langar að afkasta á lífsleiðinni ... gerðu það í dag. Ekki slá því á frest, því þú veist ekki hversu fljótt veturinn kemur. Það eru engar tryggingar fyrir því að þú fáir að njóta allra árstíða lífsins, segðu því allt það sem þú vilt að þeir sem þú elskar muni. "Líf þitt er gjöf frá Guði, hvernig þú lifir því er gjöf þín til hans og komandi kynslóða"."                      </description>
      <pubDate>Sun, 30 Aug 2009 09:10:56 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Ekkert smá verkefni ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/393327/</link>
      <description>Post.11.22-24   "Og fregnin um þá barst til eyrna safnaðarins í Jerúsalem og hann sendi Barnabas til Antíokkíu. Þegar hann kom og sá hvað Guð hafði sýnt þeim mikla náð gladdist hann og hvatti alla til að halda sér við Drottin með einlægu hjarta. Barnabas var góður maður, fullur af heilögum anda og trú. Og mikill fjöldi manna tók trú á Drottin og bættist við söfnuðinn."Þjónustan krefst skuldbindingar af okkar hálfu þess efnis að við leyfum Anda Drottins að gera okkur að þjónum Guðs. Þetta er ganga sem byggir á trú og auðmýkt. Sönn þjónusta er þannig að þú leggur þitt eigið til hliðar og þjónar húsbóndanum í trúfesti og stöðugleika. Margt er sagt um leiðtoga, en sannur leiðtogi byrjar ferð sína með því að vera þjónn.Textinn sem við lásum segir af manninum Barnabas, sem var sannur þjónn. Hann greip hvert tækifæri sem gafst til að styðja og styrkja boðun fagnaðarerindisins. Hann aflaði fjár og hafði jákvæð áhrif á þá sem hann komst í snertingu við, bæði karla og konur. Ekkert verkefni var of lítið í hans augum. Hann þurfti ekkert að sanna. Hann sóttist ekki eftir sviðsljósinu. Þegar hann annaðist Pál þá var honum ánægja af því að auðnýkja sjálfan sig og láta þennan vaxandi postula rísa upp.Hann hafði engu að tapa. Hann þurfti ekki að verja mannorð sitt eða óttast um vinsældir sína. Það er merkilegt til þess að hugsa að Guð getur sjálfur varið mannorð sitt. Barnabas valdi að þjóna fram yfir það að láta þjóna sér. Þannig einbeitti hann sér að þjónshjartanu: að gefa en ekki þyggja. Sem þjónar höfum við ekki rétt sem við eigum á hættu að missa.Barnabas hafði ekkert að fela. Honum var ekki umhugað um ímynd sína eða það hvað öðrum fannst. Hann var trúr köllun sinni og var sveigjanlegur. Sem sannur þjónn átti hann auðvelt með að fagna yfir sigrum annara vitandi það að það var Guði til dýrðar.Oft kallar Guð okkur til að vera eins og Barnabas, vaxandi leiðtogi, þjónn. Það er okkar verk að vera Guðs menn og konur, að þjóna hans verki og hjálpa og stuðla að því að aðrir geti verið allt sem Guð hefur kallað þau til að vera. Þegar við teygjum okkur í átt til þeirra sem sárir eru eins og Kristur gerði, þá sáum við fræi sem gefur mönnum og konum færi á því að verða það sem Drottinn ætlar þeim að verða.Þjónum hvert öðru með gleði því gleði hans er styrkur okkar.                            </description>
      <pubDate>Mon, 10 Aug 2009 08:48:43 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Á meðan þú bíður</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/380786/</link>
      <description>"Takið yður konur og getið sonu og dætur, og takið sonum yðar konur og giftið dætur yðar, til þess að þær megi fæða sonu og dætur og yður fjölgi þar, en fækki ekki."  Jer.29.6Lifðu Lífinu !Guð segir við sitt fólk, "því að ég þekki þær fyrirætlanir, sem ég hefi í hyggju með yður - segir Drottinn - fyrirætlanir til heilla, en ekki til óhamingju, að veita yður vonarríka framtíð."  Jer.29.11Vonin þarfnast þess að við hlúum að henni. Guð veitir ekki bara vonaríka framtíð og síðan getum við bara gert það sem okkur sýnist. Nei, hann gefur skýr fyrirmæli varðandi það sem gera skal meðan hann leggur á ráðin með framtíð okkar. "Reisið hús og búið í þeim, plantið garða og etið ávöxtu þeirra.  -  Látið yður umhugað um heill borgarinnar, sem ég herleiddi yður til, - biðjið til Drottins fyrir henni, því að heill hennar er heill sjálfra yðar."  Jer.29.5-7Með öðrum orðum, á meðan við bíðum eftir því að Drottinn snúi hlutunum okkur í hag, þá eigum við að nota tímann. Koma eins miklu í verk og við mögulega getum. Nýtum tækifærin okkar til fulls. Margir halda að þeir geti ekki aðhafst neitt á meðan beðið er eftir Drottni, þó svo að verkefnin séu óþrjótandi.  Drottinn segir okkur að biðja fyrir þeim sem í kringum okkur eru, það mun hafa jákvæð áhrif á okkur sjálf og kringumstæður okkar. Allt of margir koma ekki auga á þetta.  Við verðum upptekin að einni persónu - okkur sjálfum. Okkur er umhugað um okkar eigin hag.Drottinn segir,  "á meðan þú bíður eftir mér gerðu þá sjálfum þér eitthvað gott, byrjaðu á því að gera eitthvað fyrir aðra."  Það er það sem Páll á við þegar hann segir, "Sælla er að gefa en þiggja." Post.20.35  Síðan segir hann einnig, "Þér vitið og sjálfir, að sérhver mun fá aftur af Drottni það góða, sem hann gjörir,"  Ef.6.8Þannig er það, að þegar við blessum aðra þá opnum við um leið farveg fyrir Drottin, þannig að hann geti blessað okkur.Lifum lífinu, notum tíma okkar vel !                                                                     </description>
      <pubDate>Sun, 07 Jun 2009 09:48:34 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Veldu lífið ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/328342/</link>
      <description>5. Mós. 30.19  "Ég hef lagt fyrir þig líf og dauða, blessun og bölvun. Veldu þá lífið svo að þú og niðjar þínir megið lifa, með því að elska Drottin, Guð þinn, hlýða boði hans og halda þér fast við hann því að þá muntu lifa og verða langlífur í landinu sem Drottinn hét að gefa feðrum þínum"Á hverjum degi höfum við möguleika á því að velja líf og sigur eða sökkva okkur niður í hugsanir ósigurs og örvæntingar. Guð hefur lofað okkur því að þegar við veljum hans vegu, þá veljum við líf og sigur.Hugsum okkur að við séum með glas af skítugu vatni. Í því er alls komar óþverri, sandur og drulla. Ef við nú byrjum að láta renna í glasið hreit, kristal tært vatn og við látum það flæða yfir barma sína í nokkra stund þá mun það gerast að lokum að allt óhreina vatnið verður horfið og við höldum á glasi fullu af hreinu vatni. Þannig er því farið með líf okkar einnig. Við endurnýjumst með því að láta þvost af Orði Guðs. Það má vel vera að þú berir með þér einhverja hluti úr gamla lífinu. Ávanar og hugarfar sem þú ert að reyna að losa þig við. Því meira sem þú leifir Orði Guðs að renna inn í líf þitt, því hreinna og og meira lifandi verður allt.Ekki sætta þig við það að sitja með lengur með óhreina vatnið í lífi þínu.  Leifðu Orði  hans að hreinsa þig með því að lesa og játa út það yfir lífi þínu á hverjum degi.Þegar þú velur Orð Guðs þá velur þú líf, og þú munt fá að reyna blessanir frá hendi hans sem þig hefur aldrei órað fyrir.Bænin okkar í dag.Faðir á himnu, þakka þér fyrir fyrirheiti þitt um  líf og blessun. Ég vel líf í þér í dag og víð þér að hreinsa mig með Orði þínu. Hjálpaðu mér að vera stöðuglega nálægur þér.Í Jesú nafni.                                                      </description>
      <pubDate>Thu, 11 Dec 2008 13:14:27 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hann er góður !</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/325554/</link>
      <description>Á þessum tíma ársins er áhersla okkar allra á jólunum. Um leið og verslunareigendur keppast um athygli okkar og við verðum upptekin af því að setja upp jólaljósin, skreyta jólatré, kaupa gjafir og annað sem gera þarf, þá gerist það mjög auðveldlega að við gleymum því mikilvægasta af öllu, sem er að vera þakklátur.  Víða um heim er sá siður að halda sérstaka þakkargjörðarhátíð á þessum tíma árs. Í Bandaríkjunum gerði Abraham Lincoln þakkargjörðardaginn að almennum frídegi árið 1863.Það er auðvelt að verða upptekinn af öllu öðru. En það er sama hvað öllu öðru líður þá megum við aldrei gleyma að Guð hefur blessað okkur með lífinu, og við höfum svo margt að vera þakklát fyrir.Biblílan, Guðs orð, hvetur okkur til þess að færa Drottni þakkargjörð. Í Sálmi 106.1 segir, "Hallelúja! Þakkið Drottni, því að hann er góður, þvi að miskun hans varir að eilífu." Kólossubréfið 3.17 segir, "Hvað sem þér gjörið í orði eða verki, gjörið allt í nafni Drottins Jesú og þakkið Guði föður fyrir hann." Og síðan í Hebreabréfinu 13.15 "Fyrir hann skulum vér því án afláts bera fram lofgjörðarfórn fyrir Guð, ávöxt vara, er játa nafn hans."Stundum er lofgjörð og tilbeiðsla sannarlega fórn. Hvernig þá? Jú, okkur líður ekki alltaf þannig. Ástæðurnar geta verið margar, okkur líður ekki þannig, erum niðurdregin eða hlutirnir eru ekki að ganga eins og við viljum. Ef til vill hafa erfiðleika eða sorg bankað upp á hjá okkur, og við viljum ekki þakka Guði. Sálmur 106.1 segir ekki "Þakkið Drottni, því að ykkur líður svo vel." Það segir, "Þakkið Drottni, því að hann er góður."Við erum fljót að biðja um hjálp, en sein til að þakka. Samt sem áður er það þannig að hvorutveggja ætti að vera okkur tamt. Það er einkum þrennt sem við verðum að hafa í huga þegar kemur að því að þakka. Í fyrst lagi, þá verðum við að gera okkur grein fyrir því að Guð er við stjórnina í öllum kringumstæðum í lífi okkar, bæði þeim góðu og slæmu. Rómverjabréfið 8.28 segir, "Vér vitum, að þeim, sem Guð elska, samverkar allt til góðs, þeim sem kallaðir eru samkvæmt ákvörðun Guðs." Guð er meðvitaður um  það sem gerist í lífi okkar, og hann veit hvað það er sem þú ert að ganga í gegnum á þessu augnarbliki.Í öðru lagi, þá verðum við að gera okkur grein fyrir því að Guð elskar okku og vill okkur alltaf það besta, jafnvel þó að við séum nú sem stendur að ganga í gegnum erfiða hluti. 2. Korintubréfið 4.17-18 segir, "Þrenging vor er skammvinn og léttbær og aflar oss eilífrar dýrðar sem stórum yfirgnæfir allt. Vér horfum ekki á hið sýnilega, heldur hið ósýnilega. Hið sýnilega er stundlegt, en hið ósýnilega eilíft."Í þriðja lagi, verðum við að gera okkur grein fyrir því að Guð veit betur en við. Hann er alltaf með það sem okkur er fyrir bestu í huga til lengri tíma litið, þar sem við erum upptekin af núinu. En oft er því þannig farið að það sem er okkur til góðs þegar lengra er litið er það ekki núna.Það er svo mikið sem við þurfum að vera þakklát fyrir. Hefur þú þakkað Guði? Ekki bíða með það, því að hver dagur ætti að vera okkur þakkargjörðardagur.                                                                          </description>
      <pubDate>Wed, 03 Dec 2008 12:19:50 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Tengdu þig lausnara þínum</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/309178/</link>
      <description>"Þótt fíkjutréð beri ekki blóm og vínviðurinn engan ávöxt; þótt gróði ólífutrésins bregðist og akrarnir gefi enga fæðu; þótt sauðféð hverfi burt úr kvíum og nautgripir úr fjósum, skal ég samt gleðjast í Drottni og fagna yfir Guði hjálpræðis míns."  Habakkuk 3.17-18Habakkuk vissi hvað þurfti að gera þegar kringumstæður virtust vera vonlausar. Tilvera hans var hreinlega að hrynja í kringum hann, eyðingin var hvert sem litið var. En hann vissi að Drottinn var meiri en kringumstæðurna! Svo, hvað var til ráða? Jú, hann bauð Guði að koma inn í kringumstæðurnar með því að lofa og tilbiðja Drottinn. Hann ákvað að vera glaður þar sem hann vissi að það var leiðin til að tengjast þeim sem leysir fjötra. Stendur þú frammi fyrir kringumstæðum sem virðast svartar eða vonlausar? Þá hefur Drottinn áætlun til lausnar fyrir þig. Lofgjörð þín og tilbeiðsla er brúin sem liggur til fyrirheitna landsins þíns. Orð Guðs segir okkur að Guð dvelur í lofgjörð síns fólks og þegar nærvera Drottins kemur þá breytist allt.Biblían segir okkur líka að í nærveru Drottins er gleði. Gleðin hjálpar okkur að standast í sérhverjum kringumstæðum sem við stöndum frammi fyrir. Það er því alveg sama hvernig kringumstæðurnar líta út, þú getur fagnað í dag því Drottinn vinnur að tjaldabaki að þínum málum. Þegar þú lofar hann þá mun hann fylla þig gleði og úthella yfirflæðandi blessun yfir allt þitt líf.BænFaðir á himnum, ég kem til þín og treysti því að þú ert lausnari minn. Sama hverjar kringumstæður mínar eru þá ákveð ég í dag að lofa og tilbiðja nafn þitt. Ég ákveð að hald mig nærri þér því þú ert uppspretta styrks, vonar og friðar fyrir líf mitt, í Jesú nafni.                                                                                   </description>
      <pubDate>Fri, 24 Oct 2008 08:54:46 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Góði hirðirinn</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/305456/</link>
      <description>"Þú býrð mér borð frammi fyrir fjendum mínum, þú smyrð höfuð mitt með olíu, bikar minn er barmafullur."Sálmur 23 er oft kallaður "Hirðissálmurinn", af því að hann lýsir kærleiksríkri umönnun sem Drottinn veitir hjörð sinni. Davíð segir í fyrsta versinu, "Drottinn er minn hirðir, mig mun ekkert bresta," af því að þú munt aldrei upplifa þörf sem okkar himneski Faðir mun ekki mæta. Davíð hélt áfram og sagði, "þú smyrð höfuð mitt með olíu". Hér er Davíð að vitna í það þegar hirðirinn helti olíu á höfuð sauðanna áður en þeir voru sendir á beit. Olían settist í ullina þeirra, og ef þeir hrufluðu höfuðið á steinum, þá var olían til staðar til þess að mýkja og lækna sárið.Guð er ekki bara kærleiksríkur hirðir, hann er jú líka Jehovah-Jireh, Guð yfirflæðis sem mætir sérhverri þörf þinni jafnvel áður en hún kemur upp. Hugsaðu þér að mótstöðumenn þínir standa álengdar og horfa á þegar Drottinn blessar þig, og mætil öllum þörfum þínum. Þeir munu fá að sjá gæsku og trúfesti hans úthelt yfir þig. Þú mátt ekki vera upptekinn af því að reyna að ná þér niðri á þeim eða láta þá finna fyrir því. Það er nó að Hirðirinn undirbýr borð fyrir þig "frammi fyrir fjendum þínum."Ég trúi því að þetta eigi við í öllum kringumstæðum, ekki bara gagnvart þeim sem við eigum í útistöðum við heldur einnig í þeim tilfellum þar sem aðstæður sem við höfum lítil ráð gegn koma upp og ræna okkur gleði og því öryggi sem við eigum í Drottni. Þegar kreppir að þá er ekkert sem á betur við en vitneskjan um það að Drottinn er með þér og "hann leiðir þig að vötnum, þar sem þú mátt næðis njóta". Því er okkur öllum nauðsynlegt að snúa okkur heilshugar til Drottins og treysta honum af öllu hjarta. Tala líf og færa með okkur þá von sem er fólgin í því að eiga Jesúm Krist sem Frelsara og Lausnara í lífi sínu.Biddu.  "Þakka þér, Faðir, fyrir borðið sem þú býrð mér frammi fyrir fjendum mínum, og þeim kringumstæðum sem setja líf mitt úr skoðum. Ég vil upphefja nafn þitt frammi fyrir öllum mönnum."                                                                                </description>
      <pubDate>Thu, 16 Oct 2008 12:16:42 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Fylla takk !</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/290790/</link>
      <description>Enginn kraftur á jörðinni er öflugri en fólk Guðs sameinað í lofgjörð,  tilbeiðslu og bæn.Jesús gaf okkur fordæmi varðandi kirkjusókn.Lk.4.16 segir okkur, um Jesú, að það hafi verið vani hans að sækja reglulega samkunduhúsið. Biblían segir okkur, jú, "að vanrækja ekki safnaðarsamkomur eins og sumra er siður, heldu eigum við að uppörva hvert annað, og það því fremur sem þér sjáið að dagurinn færist nær." Hb.10.25Af hverju hefur Guð áhuga á því hvort við sækjum samkomur? Jú, ein ástæðan fyrir því að við sækjum kirkju er að heyra Orð Guðs því það kveikir trúnna í hjara okkar Róm.10.17. Kirkjan er ekki bílastæði, hún er bensínstöð. Þangað ferðu til að fylla á tankinn með Orði Guðs þannig að þú getir farið og blessað aðra, og "gert aðra að lærisveinum". Þú myndir ekki fara á bensínstöðina á bílnum þínum, keyra svo heim, leggja honum í bílskúrnum og keyra hann aldrei meir. Á sama hátt þegar þú hefur fyllt á með Orði Guðs í kirkjunni hefur þú fengið kraft til að fara út og deila trú þinni með öðrum.Kristna lífið snýst ekki um það hversu oft þú ferð í kirkju. Það snýst allt um það hvað þú gerirHörðustrengir 230 v.2Vísa mér á veginn rétta, vanda öllum hrind frá mér, Lát ei kvíða eða efa, aftra mér að fylgja þér.   Sjálfur leið ég sízt get valið, sé ég varla handaskil, Eins og barn í undirgefni, aðeins þér ég fylgja vil.Játning trúarinnarUm leið og ég fylli upp með Orði Guðs í samfélagi trúaðra þá er það mér hvatning til þess að deila Jesú með öðrum þegar þú yfirgefur kirkjubygginguna. Tíminn sem þú eyðir í húsi Guðs gefur þér kraftinn sem þú þarfnast til að lifa trúnni og ná árangri alla vikuna.                                                          </description>
      <pubDate>Mon, 15 Sep 2008 11:29:25 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Getur hann stólað á þig ?</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/281176/</link>
      <description>Lk.12:42     "Drottinn mælti: "Hver er sá trúi og hyggni ráðsmaður, sem húsbóndinn setur yfir hjú sín að gefa þeim skammtinn á réttum tíma?"Við lofum Drottinn oft fyrir trúfesti hans. Við erum þakklát fyrir það að við getum treyst því að hann verður til staðar fyrir okkur. Það er hins vegar allt of sjaldan sem við hugsum um það að hann þarfnast þess að við séum líka trúföst.Það er rétt. Guð þarfnast fólks sem hann getur stólað á. Hann þarfnast trúfastra og viturra ráðsmanna sem hann getur stólað á. Á þeim tímum sem við lifum á í dag þá er þörf á trúföstum einstaklingum sem hann getur opinberað sjálfan sig í."O, hann þarfnast mín ekki !"Jú, það gerir hann. Þegar hann skapaði heiminn þá gaf hann manninum vald yfir öllu því sem hann hafði gert og hann þarf á einstaklingum að halda sem eru tilbúnir að gera vilja hans. Þetta er nokkuð sem er gegnumgangandi þráður í Biblíunni. Þegar Ísraelsmenn voru í ánauð í Egyptalandi og hann þurfti á einhverjum að halda til að leið þau þaðan út, þá valdi hann mann, Móse, til að vinna það verk. Hlutverk Móse var að rétta út hönd sína á jörðinni og skipa svo fyrir að vilji Guðs irði.Hversvegna valdi hann Móse ?  Jú, hann þurfti einhvern sem var trúfastur, ekki fullkominn. Hann vill að þú framgangir í trú og trausi til hans eins og Móse gerði þannig að verk hans verði áfram sjáanleg í heiminum.Í Gamla testamentinu er saga af fjórum líkþráum mönnum sem sátu úti fyrir borgarhliði Samaríu, og þeir höfðu um tvennskonar dauðdaga að velja: að deyja úr hungri í borginni eða vera drepnir af Sýrlendingum fyrir utan borgina.Það virtist ekki um neina undankomu að ræða eða lausn. Að lokum komust þeir að niðurstöðu, "Hví eigum við að sitja hér, þangað til við deyjum?"  II Kon.7.3Það er alltaf leið !Þeir ákváðu að standa á fætur og tóku trúarskref. Þessir holdsveiku menn fundu ekki bara mat handa sjálfum sér, heldur bjargaði Drottinn allri borgini fyrir þeirra tilstilli.Þegar ekki virðist nein leið út úr vandræðunum, þá þarf eitthvað að gerast í trú. Finndu eitthvað sem þú getur gert. Guð heiðrar djarfa trú, og hann getur vísað þér veginn að lausninni.Þú veist þú getur stólað á hann - getur hann stólað á þig ?                                                  </description>
      <pubDate>Wed, 20 Aug 2008 08:51:52 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Ker lífs !</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/274663/</link>
      <description>Fyrsta kraftaverkið sem Jesús gerði var það að hann breytti vatni í vín í brúðkaupi. Það tvennt sem hann bað þjónana að gera við vatnsílátin sem víninu var síðan ausið úr er það sama og við verðum að gera til að vera "ker" smurð af Drottni.Fyrst þurfti að tæma ílátin og hreinsa þau af því sem var eftir frá því að þau voru notuð síðast. Á sama hátt þurfum við að losa okkur við allt sem ekki er af Guði til þess að geta verið ker sem Drottinn getur notað.Þegar búið var að tæma ílátin sagði Jesús þjónunum að fylla þau með vatni. Og "þeir fylltu þau á barma" Jh.2:7. Vatnið er tákn um Heilagan anda. Til þess að Guð geti notað okkur þá verðum við að fyllast af Anda Guðs. Öll höfum við orðið fyrir hnjaski í gegnum lífið en þegar Heilagur andi fyllir okkur þéttir hann í sprungurnar sem hafa myndast við hnjaskið þannig að við verðum heil, II Kor. 1:22  "Hann hefur sett innsigli sitt á oss og gefið oss anda sinn sem pant í hjörtum vorum."Það næsta sem Jesús sagði þjónunum að gera var að ausa svolitlu af víninu og færa það veislustjóranum, Jh.2:8. Þegar við höfum leift Heilögum anda að tæma okkur og fylla á ný þá verðum við til þess hæf að vera úthelt og blessa aðra.Vatnið hefði aldrei orði vín ef því hefði ekki verið ausið. Það sem Heilagur andi setur innra með okkur verður að komast út til að færa líf til annarra. Ég trúi því að þetta sé innihaldið í Jh.7:38 þar sem segir "Sá sem trúir á mig - frá hjarta hans munu renna lækir lifandi vatns." Þannig er Heilögum anda ausið úr okkur.Hvar sem er myrkur og þörf þá erum við ílát Drottins sem eys birtu og lækningu til þeirra sem þurfa.Trúaryfirlýsing fyrir daginn í dag er:Þegar ég leifi Guði að ausa sínum Heilaga anda í mig, þá verð ég smurt ker sem hann getur notað til að ausa kærleika sínum til annarra.                                                  </description>
      <pubDate>Wed, 30 Jul 2008 23:25:33 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hefur þú dottið niður af fjalli ?</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/268413/</link>
      <description>Hvað ertu nú að tala um ?  Jú, hefur þú einhverntíman upplifað það að vera í hæstu hæðum í sambandi þínu við Drottinn og síðan fallið í dýpstu dali efasemda? Þetta hefur komið fyrir mig og ég er í góðum félagskap sem sagt er frá í Orði Guðs.Hinn mikli spámaður Drottins, Elía en einn af þeim sem fengu að reyna þetta. Hann hafði unnið stórvirki og Jesebel drotning ákvað að drepa hann. Stórmennið flúði, og eftir að hafa verið á flótta í einn dag í eyðimörkinni var hann að niðurlotum kominn og bað Drottinn að leifa honum að deyja. (I. Kon.19.1-4). Hann datt niður fjallið!Hvað þá með Job, mikill guðsmaður sem var "fullkominn" frammi fyrir Drottni, fyrirvaralaust gerðust ógnvænlegir hlutir í lífi hans. Djöfullinn ásakaði hann frammi fyrir Guði, fjölskyldu hans og eignum var eytt og hann var sleginn illkynjuðum kaunum frá hvirfli til ilja. Algjörlega einn hrópaði Job, "Farist sá dagur, sem ég fæddist á"  (Job.3.1) Hann datt niður fjallið!Hvernig get ég farið aftur upp fjallið? Það þarf trú til ! Þú kemur trúnni af stað með því að teysta því að Guð lyfti þér upp. Síðan hlustarðu eftir raust hans innra með þér varðandi leiðbeiningu um hvað gera skal.Elía fór á afvikinn stað þar sem hann gat verið einn með Guði, þar sem hann gat hlustað, og hann heyrði Drottin segja, "Elía, gerðu þetta....."  I. Kon. 19:9-16.  Job hlustaði líka og heyrði Drottinn hvísla í hjarta sitt, "Biddu fyrir öllum þeim sem hafa gert á hlut þinn"  Job 42.10.Við höfum öll fallið niður af fjallinu, en þegar við lítum til Drottins eftir hjálp, þá er hann tilbúinn til að reisa okkur við og lyfta okkur upp á fjalstindinn aftur.Játning trúarinnaÞegar ég  fell í depurð og uppgjöf þá ætla ég að líta til Drottins, sem reisir mig við og lyftir mér upp.                                        </description>
      <pubDate>Fri, 11 Jul 2008 08:44:26 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Jesús bað ...</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/265580/</link>
      <description>Einn af stærstu leyndardómum kristna lífsins er að hann bað. Hann var sonur Guðs og eitt með föðurnum, samt fann hann hjá sér þörfina að biðja.Jesús byrjaði daginn með bæn, "Og árla, löngu fyrir dögun, fór hann á fætur og gekk út, vék burt á óbyggðan stað og baðst þar fyrir"  Markús 1.35.  Með fordæmi sínu kenndi hann okkur að suma hluti leysum við aðeins í einrúmi með Drottni.Kristur bað áður en hann tók ákvarðanir. Áður en hann valdi lærisveina sína "fór hann til fjalls að biðjast fyrir og var alla nóttina á bæn"  Lúk.6.12-13. Hvort sem um er að ræða smáar eða stórar ákvarðanir þá skipta þær allar máli og því er nauðsynlegt að biðja yfir þeim.Jesús gerði "annríkið" að ástæðu til þess að biðja. Því uppteknari sem Jesús var, því meira bað hann. Þegar mannfjöldinn safnaðist að honum til að heyra hann predika og sjá hann lækna þá segir Orð Guðs okkur að "hann dró sig einatt í hlé til óbyggðra staða og var þar á bæn."  Lúk.5.16Kristna lífið er samfélag við persónu - Jesúm Krist. Við getum aðeins kynst honum með því að eyða tíma með honum. Þess vegna á það við okkur sem segir í Lúk.18.1 "þeir skyldu stöðugt biðja og eigi þreytast."Játning trúarinnar.Drottinn ég get mætt hverjum degi í trú og djörfung af því ég á stöðugt samfélag við þig.                                       </description>
      <pubDate>Wed, 02 Jul 2008 13:45:55 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að elska Guð á hverjum degi.</title>
      <link>http://www.jte.is/blog/record/258926/</link>
      <description>"Hann  svaraði honum: Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu,  allri sálu þinni og öllum huga þínum.  Þetta er hið æðsta og fremsta  boðorð."            Matt 22:37-38Hvernig er háttað bænarlífi þínu ?Hvernær var það síðast sem þú varst ein (einn) á bæn þar til þú fannst að þú varst ekki lengur ein (einn)?Hversu mikið elskar þú Orð Drottins?Samband  okkar við Drottinn verður stöðuglega að vera í vexti. Bæn, að elska  Orðið, að játa og tala út það sem tilheyrir Guði eru leiðir til að líf  okkar verði gagntekið af ást til Drottins. Við verðum að verða  ástfangin af Jesú og halda áfram að vera ástfangin af honum. Hann er fyrsta ástin í lífi okkar.Til að efla okkar lóðrétta ástarsamband við Guð eru þrjár leiðir, bænin, Orðið og tilbeiðslan.  Samkomur mega ekki vera eini tíminn í vikunni sem við tjáum Guði ást  okkar. Það verður fyrst sprenging í lofgjörð kirkjunnar þegar bænin,  Orðið og tilbeiðslan eru hluti af kærleikssambandi okkar við Föðurinn á  hverjum degi. Máttlaus lofgjörð endurspeglar það að við eigum ekki  samfélag við Guð.Of  margir lifa eins og trúleysingjar. Þeir dansa, syngja, hrópa og biðja í  tungum í kirkjubyggingunni en í raun eru líf þeirra innantóm musteri.  Þú munt aldrei þjónusta til Drottins í sameiginlegri lofgjörð og  tilbeiðslu nema þú þjónustir til hans daglega í þinni persónulegu  tilbeiðslu, bæn og tíma sem þú eyðir í að rannsaka Orð Guðs.Gefðu þér tíma í dag til að elska Drottinn í bæn, tilbeiðslu og að lesa í Orði Guðs.                                                        </description>
      <pubDate>Thu, 12 Jun 2008 20:08:56 GMT</pubDate>
    </item>
  </channel>
</rss>